Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/16740 K.2023/421

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Edirne 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.05.2016 tarihli ve 2015/607 Esas, 2016/287 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel taciz suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) ve (e) bendleri uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan mağdure vekilinin temyiz isteği; sanıkla mağdure arasındaki yaş farkı ve sanığın mağdureye bira içme teklifinde bulunduğu dikkate alınarak sanığın eylemini cinsel saikle gerçekleştirdiği, bu nedenle mahkumiyet kararı verilmesi istemine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Edirne Cumhuriyet Başsavcılığının 30.11.2015 gün ve 2015/3965 Esas sayılı iddianamesi ile sanığın on sekiz yaşından küçük mağdureye para göstererek ''Gel bira içmeye gidelim. Bu parayı sana vereceğim." dediği iddiası ile cinsel taciz suçundan cezalandırılması için kamu davası açıldığı, mahkemece yapılan yargılama neticesinde sanığın, katılan mağdureye para teklif ederek müsnet sözü söylediğine ilişkin görgü tanığı bulunmadığı gibi sanığın müsnet suçlamayı kabul etmediği,

her ne kadar katılan mağdurenin sanığa iftira atmak için somut bir nedeni bulunmamaktaysa da sanık ve mağdurenin aynı köyde ikamet edip birbirlerini tanıdıkları, sanığın müsnet sözü katılan mağdureye söylediğinin kabulü halinde dahi sanık tarafından katılan mağdureye karşı gerçekleştirilen davranış ve sözlerin sanığın iç dünyasını ilgilendiren kastın niteliğini belirlemeye yeterli derecede olmadığı, bu nedenle suçun maddi ve manevi unsurlarının olayda gerçekleşmediği gerekçesiyle sanığın beraatine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Sanık hakkında kurulan hükme yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde; intikal zamanı, tanık Olcay'ın, katılan mağdurenin iddialarını doğrulamadığı dikkate alınarak sanığın iddia konusu sözleri söylediğine, aksi düşünülse dahi cinsel saiki olduğuna dair delil elde edilmemesine yönelik mahkeme gerekçesine göre verilen beraat kararında hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Edirne 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.05.2016 tarihli ve 2015/607 Esas, 2016/287 Karar sayılı kararında katılan mağdure vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan mağdure vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,