Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/16999 K.2023/6435

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Nazilli 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.05.2016 tarihli, 2016/48 Esas, 2016/106 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında, çocuğun nitelikli cinsel istismarı ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği Mağdurenin yaşı ve suça sürüklenen çocuk ile aile dostu oldukları için sürekli bir araya gelmelerinin normal olduğu ve anne babasından çekinmesi nedeniyle başlangıçta diğer suça sürüklenen çocuk Kerem hakkında şikâyette bulunduğu sırada belirtmemiş olmasının bu olayın yaşanmadığı sonucunu doğurmayacağı, on beş yaşından küçük bir çocuğun olayı kurgulayamayacağı, bu sebeple hükümlerin bozulması gerektiğine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Suça sürüklenen çocuğun değişik zamanlarda Yenipazar'da bulunan ...

Mevkii'ne götürerek vücudunu elleme, babasına ait yağhaneye götürdükten sonra zorla birlikte olmak istemesi ve kıyafetine boşalması, daha sonrasında ise suça sürüklenen çocuğun mağdureyi evine çağırdığında gittiği, evde kendileri haricinde başka kimse yokken mağdurenin iç çamaşırlarını yırtıp cinsel organını ağzına ve anüsüne zorla sokmaya çalışması sonrası normal yolla cinsel organını mağdurenin cinsel organına zorla soktuğu şeklindeki iddia edilen kamu davasının yapılan yargılamasında,

mağdurenin suça sürüklenen çocuk ile sevgili oldukları sırada Yenipazar ilçesinde cinsel istismara uğradıktan sonra tekrardan zorlama olmaksızın suça sürüklenen çocuğun arabasına bindiği, bu olayın akabinde suça sürüklenen çocuğun babasına ait yağhaneye gittikleri ve burada da kendisine yönelik cinsel istismar olayı olması üzerine üçüncü kez rızası ile suça sürüklenen çocuğun evine gitmesinin hayatın olağan akışına tamamen aykırı olduğu,

yine aynı Mahkemenin 2015/155 Esas sayılı dosyasına ilişkin soruşturma esnasında alınan mağdurenin 04.08.2015 tarihli ifadesinde suça sürüklenen çocuktan şantaj nedeniyle şikâyetçi olduğu halde cinsel istismardan bahsetmediği gibi suça sürüklenen çocuğun kendisi ile cinsel birliktelik yaşamak istemediğini açıkça ifade ettiği, bu dosyada mağdurenin diğer şahıs hakkında kendisine cinsel istismarda bulunduğunu rahatlıkla ifade etmesine karşın suça sürüklenen çocuk hakkında aradan uzunca bir zaman geçtikten sonra böyle bir iddiada bulunduğu ve bunun nedeni hakkında tatminkar bir açıklama yapamadığı,

çelişki ve tutarsızlıklar taşıyan mağdure beyanlarının hükme esas alınamayacağı, soyut ve dayanaktan yoksun kabul edilen mağdurenin beyanı karşısında suça sürüklenen çocuğun yüklenen suçlardan mahkûmiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gerekçeleriyle hakkında beraat kararları verildiği anlaşılmaktadır.

IV. GEREKÇE

Mahkemenin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdani kanıya ulaşıldığı anlaşıldığından, kurulan hükümlerde hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Nazilli 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.05.2016 tarihli, 2016/48 Esas, 2016/106 Karar sayılı kararında katılan mağdure vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan mağdure vekilinin temyiz isteğinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliği ile ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,