Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/17004 K.2024/5859

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR

1.Sanık hakkında sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Bulanık Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.01.2016 tarihli ve 2015/294 Esas, 2016/44 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanık hakkında sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı suçundan 5237 sayılı Kanun’un (5237 sayılı Kanun) 102/1,2.cümle ve 62. madde uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezasına karar verilmiştir. 2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca bozma görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. GEREKÇE

Mağdurenin 25.01.2016 tarihli duruşmada sanıktan şikayetçi olmadığını belirtmesi nazara alındığında sanık hakkında sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı suçundan şikayet bulunmadığı gerekçesiyle düşme kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR