Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/17143 K.2024/9213

İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, İstanbul 9. Ağır Ceza Mahkemesinin kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın müsnet suçtan mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Özetle, soyut ve çelişkili katılan mağdure beyanları dışında delil bulunmadığına, eksik araştırma ve inceleme ile verilen kararın bozulması talebine ilişkindir.

B. Şikayetçi Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği

Özetle, sanık hakkında indirim uygulanarak alt sınırdan ceza tayininin usul ve yasaya aykırı olması nedeniyle kararın bozulması talebine yöneliktir.

C. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği

Özetle, sanığın her iki eylemi arasındaki zaman farkı da göz önünde bulundurularak sanığın eylem adedince mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Şikayetçi Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden

6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanun'un 20/2. maddesi gereğince davaya katılma hakkı bulunan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığına yokluğunda yapılan yargılamaya ilişkin olarak Mahkemelerce re'sen ihbarda bulunulmasının zorunlu olup olmadığı hususunda Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunca yapılan toplantı sonucunda verilen 13.12.2019 gün ve 2019/6 Esas,

2019/7 Karar sayılı içtihadı birleştirme kararı ile Bakanlığa bildirimde bulunulmasının zorunlu olmadığının kabul edilmesi ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 237/2. maddesine göre kanun yolu muhakemesinde davaya katılma talebinde bulunulamayacağı anlaşıldığından, şikâyetçi Bakanlık vekilinin davaya katılma ve hükümleri temyize hakkı bulunmadığından, temyiz isteğinin reddi gerekmiştir.

B. Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

1. Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "03.2013, 09.2013" yerine "04.2013, 09.2013" şeklinde yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi yazım hatası olarak değerlendirilmiştir.

2. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak; Sanığın eyleminin çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu, gerekçe ve hükümde 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 103/1-a maddesi uyarınca mahkumiyetinin gerektiği belirtilmiş ise de hükmün birinci fıkrasında sehven "çocuğun nitelikli cinsel istismarı" ibaresinin yazılması, uygulama maddesinin "103/1-a" şeklinde eksik gösterilmesi Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen hukuka aykırılıklar olarak görülmüştür.

IV. KARAR

A. Şikayetçi Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden

Gerekçenin (A) bölümlerinde açıklanan nedenlerle İstanbul 9. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik şikâyetçi Bakanlık vekilinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,