Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/17162 K.2024/9495

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı ile cinsel taciz suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Karşıyaka 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın çocuğun cinsel istismarı ile cinsel taciz suçlarından mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Sanığın beyanlarının istikrarlı olduğuna ve atılı suçları işlemediğine, mağdure beyanları ve tanık beyanlarının çelişkili olduğuna, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, bozulmasına ve sair hususlara ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Cinsel Taciz Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesiyle 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 2. madde ile hapis cezasından çevrilenler hariç sonuç olarak hükmedilen 3000 TL'ye kadar (3.000 TL dahil) adli para cezaları kesin nitelikte olup, sanık hakkında cinsel taciz suçlarından doğrudan verilen adli para cezasının miktarı itibarıyla kesin olmasından dolayı temyizinin mümkün bulunmadığı anlaşılmıştır.

B. Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

A. Cinsel Taciz Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle Karşıyaka 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen vâki temyiz isteğinin, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gözetilerek 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 317. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle, REDDİNE,