Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/17166 K.2023/8733

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bursa 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.05.2016 tarihli ve 2010/101 Esas, 2016/184 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 22.10.2020 tarihli ve 14-2016/290528 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; mağdurenin ifadeleri arasında çelişki bulunduğuna, ilk cinsel ilişkinin yaşandığı iddia edilen evde bulunan sanığın yengesi ile kuzeninin, mağdure ile sanığın on dakika evde kaldıklarını, ayrı bir odaya geçmediklerini söylediklerine, bu şekilde mağdurenin iddiasının yalan olduğunun ortaya çıktığına, sanığın aşamalarda ilişki isnadını reddederek ebeveynlerinin mağdure ile görüşmesini istememesi nedeniyle mağdurenin iftira attığını savunduğuna, raporlarda ilişki iddiasını doğrulayan bir bulguya erişilemediğine, dosya arasında bulunan fotoğrafların tarafların arkadaş olduğunu gösterdiğine,

bundan öte bir anlam aranamayacağına, mağdurenin terk edilmeyi hazmedemeyerek sanığa iftira attığına, mağdurenin ailevi sorunlarının olduğuna ruh sağlığı raporundaki çıkarımların isabetsiz olduğuna, taraflar arasında birden fazla ilişki yaşandığına dair somut delil bulunmamasına rağmen mağdurenin soyut beyanı nazara alınarak hüküm kurulduğuna, şüpheden sanık yararlandırılarak beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkeme, "Yapılan açık yargılama sonucunda tüm dosya kapsamı hep birlikte değerlendirildiğinde. Mağdur ... ... ile sanık ...'ın 2007 yılı şubat ayında bir doğum günü partisinde tanışıp duygusal anlamda arkadaşlıklarının başladığı, mağdur ile sanığın bu dönem içerisinde birden çok kez buluşup görüştükleri, ilki 2007 yılı Mayıs ayı içerisinde olmak üzere 2008 yılı mart ayına kadar sanığın herhangi bir zor kullanmaksızın mağdureyle birden çok kez cinsel ilişkiye girdiği,

sanığın mağdurenin 15 yaşını ikmal etmediği bir dönemde birden çok kez (2007 yılı mayıs ve haziran aylarında) cinsel ilişkiye girdiği gibi mağdurenin 15 yaşını ikmal edip 16 yaşı içerisine girdiği dönem içerisinde de (2008 yılı mart ayına kadar) söz konusu cinsel ilişkinin devam ettiği, daha sonra sanığın mağdurla olan ilişkisini sonlandırıp mağdurdan ayrıldığı, sanığın mağdurdan ayrılması nedeniyle mağdurun yasal şikayet süresi içerisinde kolluk birimine giderek sanık hakkında şikayetçi olduğu,

sanık ...'a ait dizüstü bilgisayar ve cep telefonu hafıza kartı üzerinde Kom Şube Müdürlüğü Bilişim Suçları Büro Amirliğinde görevli Polis Memuru ... ... tarafından hazırlanan 23.05.2008 ve 26.05.2008 tarihli rapor ve ön raporda mağdur ile sanığın duygusal anlamda yakınlıklarını gösterir kısmende cinsel içerikli samimi birden çok fotoğrafların bulunduğunun tespit edildiği..." şeklindeki gerekçesiyle sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine karar vermiştir.

IV. GEREKÇE

1. Mağdurenin on beş yaşından küçük olduğu 2007 yılı Mayıs ve Haziran aylarında gerçekleştiği iddia edilen cinsel ilişkilerin tanık beyanlarıyla doğrulanmadığı, eylemlerin mağdure on beş yaşını ikmal ettikten sonra gerçekleştiğine yönelik tanıklar ..., ... ve ...'in beyanları ile dosya içerisinde bulunan sanık ile mağdureye ait fotoğrafların oluşturulma tarihleri göz önüne alındığında; sanığın cebir, tehdit ve hile olmaksızın on beş yaşını bitirmiş olan mağdure ile zincirleme şekilde reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan cezalandırılması gerekirken suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesi, hukuka aykırı görülmüştür.

2. Bozma sebebine göre Tebliğname'de onama isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bursa 5.Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.05.2016 tarihli ve 2010/101 Esas, 2016/184 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,