Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/17196 K.2023/3772

Her ne kadar Tebliğnamede sanık ... müdafiinin Mahkemeye sunduğu 13.06.2018 tarihli dilekçesinin temyiz iradesi içerdiği kabul edilerek görüş bildirilmiş ise de; bahsi geçen dilekçenin sanık hakkında verilen ve itiraz edilmeksizin kesinleşen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına yönelik kanun yararına bozma talebini içerdiği, mevcut haliyle temyiz dilekçesi niteliği taşımadığı anlaşılmakla temyiz incelemesinin sanık ... hakkında cinsel taciz ve kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılmasına karar verilmiştir.

Sanık hakkında kurulan hükümlerin, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Beykoz 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.05.2016 tarihli ve 2015/54 Esas, 2016/468 Karar sayılı kararı ile sanığın cinsel taciz suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 105 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 ay, kasten yaralama suçundan 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 09.11.2020 tarih ve 14-2016/283231 sayılı Tebliğnamesi ile onama görüşlü olarak Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz İsteği Hakkında verilen cinsel taciz ve kasten yaralama suçlarına ilişkin hapis cezaları ile adli para cezasını temyiz ettiğini, mağdur ...’in aşamalarda kendisini ve şikayetçi Özlem’i darp etmediği yönünde beyanda bulunduğunu, hiçbir şikayetçinin de taciz eyleminden bahsetmediğini, kamera kayıtları incelendiğinde hiçbir olaya karışmadığının açıkça görüleceğini, hükümlü olarak cezaevinde bulunması nedeniyle gıyabında karar verilmesinin hatalı olduğunu beyanla beraat kararı verilmesi istemine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay tarihinde reşit ve evli olan şikayetçinin denizde yüzdüğü sırada sanığın yanına gelerek "Senin gözlerin çok güzel, sana aşık oldum, senden çok hoşlandım, numaranı bana verirmisin" şeklinde sözler sarf ettiğini, bu nedenle aralarında yaşanan tartışma sırasında kolundan tutarak ittirdiğini iddia ettiği, sanığın atılı suçlamaları reddettiği, Mahkemece yapılan yargılama neticesinde şikayetçinin beyanları ve şikayetçideki yaralanmalara ilişkin adli rapor dikkate alınarak sanığın atılı cinsel taciz ve kasten yaralama suçlarından cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Her ne kadar sanık tarafından hakkında verildiğini beyan ettiği adli para cezasına yönelik temyiz isteminde bulunulmuş ise de; söz konusu cezanın sanık hakkında verilmediği anlaşıldığından temyiz incelmesine konu edilmemiştir.

2. Sanığın işlediği kabul edilen eylemlerin 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrasında ve 105 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen kasten yaralama ve cinsel taciz suçlarını oluşturup,

öngörülen cezaların üst sınırlarının iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını ve adli para cezasını gerektirmesi ile Mahkemece mahkûmiyet hükümlerinin kurulmasının ardından 17.10.2019 tarihinde yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun'la yeniden düzenlenen 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesindeki basit yargılama usulüne dair kanuni düzenlemeden sonra 7188 sayılı Kanun'un geçici 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendine yönelik olarak 19.08.2020 günlü, 31218 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 25.06.2020 tarih ve 2020/16 Esas,

2020/33 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun'a 7188 sayılı Kanun'un 31 inci maddesiyle eklenen geçici 5 inci maddesinin (d) bendinde yer alan “Kovuşturma evresine geçilmiş” ibaresinin, aynı bentte yer alan “Basit yargılama usulü” yönünden Anayasa'ya aykırı bulunarak iptal edilmesi karşısında, anılan karara istinaden

sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle hukuka aykırı bulunmuştur.

3. Bozma sebebine uygun olarak Tebliğname'de onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçenin (2) numaralı bölümünde açıklanan nedenle, Beykoz 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.05.2016 tarihli ve 2015/54 Esas, 2016/468 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.06.2023 tarihinde karar verildi.

Hükme iştirak eden üye ...'un karar yazımından önce 28.07.2023 tarihinde vefat etmesi nedeniyle imza eksikliğinin giderilemediğine dair 5271 sayılı CMK'nın 232/5. maddesine istinaden düşülen iş bu şerhin altı imzalanmıştır.