Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/17199 K.2024/8143

Suça sürüklenen çocuk hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 231/5. maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının aynı Kanun’un 231/12. maddesi gereği itiraz yoluna tabi olduğu ve suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından yapılan itirazın mahallinde değerlendirildiği anlaşılmakla incelemenin çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükümle sınırlı yapılmasına karar verilmiştir.

Suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Suça sürüklenen çocuğun çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediği iddia edilerek 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103/2, 103/4, 31/3. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, 5237 sayılı Kanun'un 103/2, 31/3, 62/1. maddeleri uyarınca 8 yıl 10 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İstemi

Mağdure ile suça sürüklenen çocuk arasındaki cinsel ilişkinin Mahkemece kabul edildiği üzere tarafların rızası ile meydana geldiğine, suça sürüklenen çocuğun mağdurenin yaşını on altı olarak bildiğine, mağdure ile annesinin beyanlarına göre suça sürüklenen çocuğun yaş hususunda mağdure tarafından yanıltıldığına, mağdurenin lise 2. sınıf öğrencisi olduğunu söylediğine, eğitim sistemine göre lise 2. sınıf öğrencisinin on beş yaşından küçük olamayacağına, mağdurenin genetik faktörler, beslenme düzeni, hormonal gelişim, sportif faaliyetler gibi nedenlerle cinsel ilişki tarihinde on beş yaşından büyük göründüğüne,

cinsel ilişki tarihi itibarıyla mağdurenin on beş yaşını tamamlamasına üç ay gibi yanılmaya müsait bir süre kaldığına, dolayısıyla suça sürüklenen çocuğun yaş hususunda esaslı ve kaçınılmaz bir hataya düştüğüne, suçun soruşturulması ve kovuşturulması şikayete tabi olan reşit olmayanla cinsel ilişki suçunu oluşturduğuna, mağdure ile kanuni temsilcilerinin şikayetten vazgeçmiş olduğu gözetilerek kamu davasının düşmesine karar verilmesi gerektiğine,

Anayasa Mahkemesinin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103/2. maddesini iptal ettiği gözetilmeden bu madde uyarınca temel cezanın tayin edilmesinin de isabetli olmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Mağdurenin kayden 06.06.200 doğumlu olup, 17.08.2015 tarihli rapor ile 22 haftalık gebe olduğunun tespit edilmesi nedeniyle suç tarihinde 14 yıl 9 ay 10 günlük olduğu ve resmi kurumda doğduğu anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuğun mağdurenin yaşını on altı olarak bildiğine yönelik savunması, savunmayı destekler mahiyetteki mağdure ile annesinin ifadeleri ve tüm dosya içeriği nazara alınarak olayda, 5237 sayılı Kanun'un 30. maddesinde düzenlenen hata hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığının da tartışılmasından sonra karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması, hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Anadolu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,