Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/17249 K.2024/8051

Mağdurelere yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin davaya katılma ve hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı belirlenmiştir.

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yönünden; suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Suça sürüklenen çocuk hakkında mağdurelere karşı çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile ayrı ayrı 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103/1-1.cümle, 31/2 maddeleri uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Hatay 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararıyla mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde atılı suçtan ayrı ayrı beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği Suça sürüklenen çocuğun, mağdure Hanin'e yönelik olan eyleminin 5237 sayılı Kanun’un 105. maddesi kapsamında cinsel taciz suçunu oluşturduğuna, mağdure Beyen’e yönelik olan eyleminin de aynı Kanun’un 103/1-1.cümle kapsamındaki çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğuna, bu nedenle söz konusu kararın hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Suç tarihinde on iki - on beş yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasına konu çocuğun cinsel istismarı suçunu düzenleyen 5237 sayılı Kanun’un 103/1-1. cümlesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66/1-d ile 66/2 maddeleri gereği 7 yıl 6 aylık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun’un 67/2-a bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 29.03.2016 tarihli sorgu olduğu ve bu tarihten inceleme gününe kadar 7 yıl 6 aylık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR

A. Mağdureler Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden

Kayden 2008 ve 2009 doğumlu olan mağdurelerin 29.03.2016 günlü oturumda, kanuni temsilcileri olan annelerinin sanıktan şikayetçi olmadıklarını bildirmeleri karşısında yaş küçüklüğü nedeniyle mağdurelere tayin edilen zorunlu vekilin davaya katılma ve hükümleri temyize hakkı bulunmadığı gibi Mahkemece verilen katılma kararı da bu hakkı vermeyeceğinden, vaki temyiz isteğinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak oy birliğiyle REDDİNE,

B. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Hatay 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden, hükümlerin 1412 sayılı Kanun’un 321/1. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322/1-1. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223/8. maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,