Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/17314 K.2023/8043

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Bingöl 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.06.2016 tarihli ve 2016/54 Esas, 2016/114 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı, tehdit, çocuğun cinsel istismarı ile iki kere kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve kasten yaralama suçlarından, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca ayrı ayrı beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz Sebebi

İsnat edilen suçların yalnızca anatomik olarak bekaretin yitirilmesi ile sonuçlanabileceğini düşünmenin hatalı bir değerlendirme olduğu, sanığın atılı suçlardan cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz Sebebi

Eksik araştırma ile karar verildiği, verilen beraat hükümlerinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece ''Yaşı düzeltilen ve doğum yılı 2000 olarak nüfusa tesciline karar verilen korunmaya muhtaç çocuk ...'ın 2011 tarihi itibari ile 11 yaşlarında olduğu ve iddianamede en son belirtilen eylem tarihi olan 24/11/2015 tarihi itibariyle 15 yaşını bitirmiş olduğu, ancak 5237 sayılı TCK'nın 6/1-b bendi gereğince çocuk olduğu, yine korunmaya muhtaç çocuğun sağır ve dilsiz olduğu dosya içerisinde bulunan Bingöl Adli Tıp Şube Müdürlüğünce düzenlenen 01/02/2016 tarihli raporda belirtildiği üzere korunmaya muhtaç çocuğun beden ve ruh bakımından kendisini savunamayacağına dair rapor düzenlendiği,

yine kovuşturma aşamasında mahkememizce korunmaya muhtaç çocuk hakkında sosyal inceleme raporunun alındığı, söz konusu raporda korunmaya muhtaç çocuğun fiilin anlam ve sonuçlarını algılama yeteneğinin bulunduğu, fiil ile ilgili davranışlarını yönlendirebilme becerisinin geliştiğinin belirtildiği, korunmaya muhtaç çocuk gerek soruşturma aşamasında gerekse mahkememizde tercüman aracılığıyla alınan beyanlarında sanık ...'u kendisine nitelikce cinsel istismarda bulunduğunu beyan etmiş ise de dosya içerisinde bulunan Bingöl Adli Tıp Şube Müdürlüğünce düzenlenen 26/11/2015 tarihli raporda belirtildiği üzere "1.

Yapılan anal muayenede anal mukoza ve sfinkter tonusunun doğal bulunduğu, anal yoldan cinsel saldırı olduğunu gösterir muayene bulgusu izlenmediği ancak ilişki ile muayene arasında geçen süre, kayganlaştırıcı kullanımı, anal sfinkterin travmatik değişim olmadan da genişleyebileceği tıbben bilindiğinden anal yolla ilişki olsa bile bulgu bulunmayabileceği, 2. Çocuğun kadın doğum uzmanı tarafından yapılan muayenesinde kymen intakt (sağlam) bulunduğu, alınan sürüntü örneklerinde sperm hücresi görülmediği belirtildiği, şubemizce yapılan muayenede de vajinal yoldan cinsel ilişkiyi destekleyecek bulgu saptanmadığı,

penetrasyonun tam gerçekleşmediği sürtme, sürtünme gibi durumlarda hymende bulgu oluşmayabileceği kanaatini bildirir kanaat raporudur" şeklinde rapor düzenlendiği, korunmaya muhtaç çocuğun beyanında geçen nitelikli cinsel eylemlerin Adli Tıp Şube Müdürlüğü raporunca doğrulanmadığı, yine Bingöl Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen iddianamede sanığın işlediği iddiaa olunan 2011 yılındaki kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma, nitelikli cinsel istismar, kasten yaralama, 2012 yılındaki cinsel istismar ve tehdit suçunu işlediğine dair korunmaya muhtaç çocuğun beyanını destekler nitelikte somut delillerin bulunmadığı,

24/11/2015 tarihli iddia olunan kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma ve kasten yaralama suçu açısından korunmaya muhtaç çocuğun beyanını destekler mahiyette somut delillerin bulunmadığı, 24/11/2015 tarihi itibariyle 15 yaşını doldurmuş olan ve dosya içerisindeki sosyal inceleme raporuna göre fiilin anlam ve sonuçlarını algılama yeteneği bulunan ve fiil ile ilgili davranışlarını yönlendirme becerisi geliştiği belirtilen korunmaya muhtaç çocuğun rızası hilafına Simit Sarayı'na sanık tarafından götürüldüğüne dair somut bir delilin bulunmadığı,

tanık ... ...'nün beyanları ve sanığın tüm aşamalardaki savunmaları ve dosya içerisinde bulunan tüm bilgi ve belgeler birlikte değerlendirildiğinde sanığın savunmasının aksine savunmasının aksini gösterecek şekilde ve yine korunmaya muhtaç çocuğun beyanlarını destekler nitelikte sanık ...'un korunmaya muhtaç çocuk ...'a karşı 2011 yılındaki eylemlerden dolayı 5237 Sayılı TCK'nın 103/2 fıkrasında düzenlenen nitelikli cinsel istismar suçu, 5237 sayılı TCK'nın 86/2,3-b-e bendinde düzenlenen kasten yaralama suçu, 5237 sayılı TCK'nın 109/2,3-f,109/5 fıkralarında düzenlenen kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçu,

2012 yılındaki eylemi nedeni ile 5237 Sayılı TCK'nın 103/1 fıkrasında düzenlenen cinsel istismar suçu,5237 sayılı TCK'nın 106/1, 43 fıkrasında düzenlenen zincirleme suç hükümleri gereğince tehdit suçu, 24.11.2015 tarihli eylem açısından 5237 sayılı TCK'nın 109/2,3-f fıkralarında düzenlenen kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçu, 5237 sayılı TCK'nın 86/2,3-b-e bendinde düzenlenen kasten yaralama suçlarını işlediğine dair her türlü şüpheden uzak,

kesin ve yeterli delil elde edilmediğinden ve şüpheden sanık yararlanır ilkesi dikkate alınarka sanığın üzerine atılı suçlardan 5271 S.CMK nun 223/2- e bendi gereğince ayrı ayrı beraatine...'' şeklindeki gerekçe ile atılı suçlardan beraat hükümleri kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

Mahkemenin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşılmakla, hükümlerde hukuka aykırılık bulunmadığından katılan mağdure vekili ile katılan Bakanlık vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bingöl 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.06.2016 tarihli ve 2016/54 Esas, 2016/114 Karar sayılı kararında katılan mağdure vekili ile katılan Bakanlık vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan mağdure vekili ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,