Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/17840 K.2023/579

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Bursa 19. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.05.2016 tarihli ve 2016/147 Esas, 2016/408 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel taciz suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 105 inci maddesinin birinci fıkrası ile ikinci fıkrasının (d) bendi, 43 üncü maddesi, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 9 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebebi; kendi oturduğu evin yanında olması sebebiyle parkta beklediğini, katılana karşı cinsel anlamda herhangi bir eylemi olmadığını, hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğini ileri sürerek bu mümkün değilse hapis cezasının para cezasına çevrilmesi hususunda talebi bulunduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Mahkemece.

"Sanık savunması kapsamında müdahil ile komşu olduklarını ve müdahili çok sevdiğini, müdahil ile evvelce Bursa 9. Asliye Ceza Mahkemesinde de aralarında başka bir davanın görülüp sonuçlandığını, o davada kendisi hakkında verilmiş olan mahkumiyet kararına rağmen duygularına engel olamadığını, müdahili sevdiği için müdahilin kapısının önüne çiçek kutusu bıraktığını ve doğum gününü kutlamak için yazı yazdığını, mesaj çektiğini, yolda karşılaşıp konuşmak istediğini, facebooktan mesaj gönderdiğini tüm bunlara rağmen müdahilin her seferinde olumsuz cevap verdiğini beyan etmek sureti ile ikrar içeren savunmada bulunmuştur,

sanık hakkında TCK 105/2-d md.'nin tatbiki ihtimali ile gerekli ek savunma hakkı tanınmıştır.

Bursa 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/756 Esas - 2015/252 Karar sayılı ilamı incelendiğinde aynı sanık hakkında aynı müdahile karşı suç tarihi 26/07/2014 olacak şekilde kişilerin huzur ve sükununu bozma suçu sebebi ile açılmış dava bulunduğu, yargılama neticesinde 12/03/2015 tarihli karar ile sanığın mahkumiyetine ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiğ, anılan kararın 16/04/2015 tarihinde kesinleştiği görülmüş, evvelce görülen dava ve verilen mahkumiyet kararına rağmen sanığın eylemini kararlılık içinde sürdürdüğü, müdahil ile arkadaşlık kurmaya çalıştığı, bu anlamda elektronik haberleşme araçlarınıda kullandığı,

sanığın savunmasının tamamen ikrar içerdiği, atılı suçun sabit olduğu, yasal unsurlarının tamam olduğu dikkate alınarak mahkumiyet hükmü tesis edilmiş, sanığın suç işlemekteki kararlılığı değerlendirildiğinde temel cezanın tayininde teşdiden uygulama yapılmış, sanığın aldığı red cevabına rağmen olumsuz davranışını sürdürmüş olması ve önceki mahkumiyetin sanık üzerinde hiç bir etki bırakmadığının anlaşılması karşısında temel cezanın tayininde seçimlik cezalardan hapis cezası tercih edilmek sureti ile uygulama yapılmıştır.

Sanığın aynı katılana karşı Bursa 9. Asliye Ceza Mahkemesinde gerçekleştirdiği eylem nedeni ile verilmiş karara rağmen kararın kesinleşmesinden yaklaşık 8 ay sonra iş bu dosyaya konu suçu işlemiş olduğu anlaşılmış olmakla 5271 Sayılı CMK'nın 231/5 ve 5237 Sayılı TCK'nın 51. maddeleri tatbik edilmemiştir." şeklindeki gerekçe ile hüküm kurulmuştur.

2. Sanığın ikrar içeren savunması, katılan beyanları, facebook isimli sosyal medya platformu üzerinden yapılan yazışmalara ait çıktılar dosyada mevcuttur.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve ikrar içeren savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın sübuta ve sair hususlara ilişkin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa 19. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.05.2016 tarihli ve 2016/147 Esas, 2016/408 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,