Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/17960 K.2024/6156

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Sanık hakkında sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda Çerkezköy 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.03.2016 tarihli ve 2015/618 Esas, 2016/409 Karar sayılı kararı ile mevcut deliller değerlendirilerek;

a) Sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 102/1-2.cümlesi uyarınca 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 53. maddesi uyarınca hak yoksunluğuna,

1

b) Konut dokunulmazlığının ihlali suçundan 5237 sayılı Kanunu’nun 116/1. maddesi uyarınca 1 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 53. maddesi uyarınca hak yoksunluğuna karar verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz İsteği Adli sicil kaydının etkisiyle ceza verildiğine, konuta girmediğine, olayla ilgili detaylı açıklama yapmasına fırsat verilmediğine, cinsel saldırı suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına, suç işlemediğine ve sair hususlara ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Konut Dokunulmazlığının İhlali Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

1. Sanığın yargılama konusu eylemi için, belirlenecek cezaların türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66/1-e maddesi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun’un 67/2-d maddesi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlem olan 16.03.2016 tarihli mahkumiyet kararından, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

3. Belirtilen gerekçeye göre Tebliğnamedeki onama düşüncesine iştirak edilmemiştir.

B. Sarkıntılık Suretiyle Cinsel Saldırı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

1.Olayın intikal şekli ve zamanı, mağdurenin aşamalardaki beyanları, savunma ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, sanığın eylemlerinin mevcut haliyle 5237 sayılı Kanun'un 102/1-1.cümlesinde düzenlenen cinsel saldırı suçunu oluşturduğu gözetilerek karar verilmesi gerekirken suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Belirtilen gerekçeye göre Tebliğnamedeki onama düşüncesine iştirak edilmemiştir.

IV. KARAR