Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/17981 K.2023/8412

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Bakırköy 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.05.2016 tarihli ve 2015/386 Esas, 2016/164 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuğun, çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 31 inci maddesinin ikinci fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 yıl 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Mağdur Vekilinin Temyiz İsteği

Suça sürüklenen çocuk hakkında verilen cezanın az olduğundan hükmün bozulması gerektiğine ilişkindir.

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği

Lehe vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine, üst sınırdan temel ceza tayin edilerek takdiri indirim hükmü uygulanmadan hüküm kurulması gerektiğine ilişkindir.

C. Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İsteği

Aileler arasında husumet bulunduğuna, bu husumet nedeniyle katılan ...'nun intikam alma amacıyla hareket ettiğine, yaşı küçük mağdurun ifadelerindeki tutarsızlığın olası görüldüğüne; ancak annesinin beyanlarında eylemin gerçekleştiriliş şekline yönelik çelişkiler olduğuna, katılanlar tarafından anlatılan olayın kurgusunda çelişki bulunduğuna, gerekçeli karara dayanak teşkil edemeyeceğine, rapora göre livata bulgusunun bulunmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince suça sürüklenen çocuğun beraatine karar verilmek üzere hükmün bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkeme, "...Olay tutanağı, iddianame, ssç ve müdafiinin savunmaları, mağdurun aşamalardaki ifadeleri, katılanın ifadeleri, nüfus ve adli sicil kayıtları ve ssç hakkında Mahkememizden alınan sosyal inceleme raporu, Merkez Adli Tıp Şube Müdürlüğü'nün 17/01/2015 tarih ve Rapor No: 2015/163 sayılı raporu, Adli Tıp Kurumu Biyoloji İhtisas Dairesi'nin 12/02/2015 tarih ve 6205/276 sayılı raporu, Adli Tıp Kurumu Bakırköy Şube Müdürlüğünün 18/01/2015 tarihli ve 2015/742 sayılı raporu, Adli Tıp Kurumu Başkanlığı Merkez Adli Tıp Şube Müdürlüğü'nün 03/03/2015 tarih ve 2015/163 Rapor No sayılı raporu, Kanuni ... ...

Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nin 11/03/2015 ttarihli Çocuk İzlem Merkezi Adli Görüşme Değerlendirme Raporu, İstanbul Kriminal Polis Labaratuarı Müdürlüğü'nün 05/03/2015 tarih, BİY.2015/1310 sayılı ekspertiz raporu ve dosyadaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde.

Suç tarihinde 13 yaşında olan kendisinden 10 yaş küçük katılan ile aynı apartmanda oturan ve katılanın amcasının oğlu olan ssç ...'nın, katılanın annesi tarafından bilgisayar tamiri hususunda çağrılması üzerine katılanların evine gittiği ve bilgisayarla uğraştıkları, bu sırada yaşı küçük katılanın annesi olan katılanın evden alışveriş yapmak için çıkması üzerine kendisinden oldukça küçük olan katılanın soyunmasını sağlayarak kendi cinsel organını, katılana sokmak suretiyle cinsel istismarda bulunduğu bu suretle üzerine atılı suçu işlediği anlaşılmakla ssç hakkında TCK 103/2,

31/2 ve 62/1 maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilerek aşağıdaki hüküm kurulmuştur..." şeklindeki gerekçesiyle suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine karar vermiştir.

IV. GEREKÇE

Mağdurun ÇİM'de alınan ifadesinde organ sokma anlatımının bulunmaması, annesi olan katılan ...'nun aşamalardaki çelişkili ifadeleri, olaydan iki gün sonra alınan 17.01.2015 günlü Adli Tıp Kurumu Başkanlığı Merkez Adli Tıp Şube Müdürlüğü raporunda; mağdurun anüs muayenesinde mukozada cilt katlantısı mevcut olup; akut travmatik bulguya rastlanmadığı tespitine yer verilmesi ve tüm dosya kapsamı karşısında, on iki - on beş yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun, eylemini organ sokmak suretiyle gerçekleştirdiği hususunda her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı bir delil bulunmadığı,

mevcut haliyle eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde düzenlenen çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu nazara alınarak hüküm kurulması gerekirken suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesi, hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bakırköy 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.05.2016 tarihli ve 2015/386 Esas, 2016/164 Karar sayılı kararına yönelik katılan mağdur vekili, katılan Bakanlık vekili ile suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,