Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/17998 K.2025/7503

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Mağdur sanık ... hakkında şikayetçi ...'ye yönelik cinsel taciz ve sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı, şikayetçi sanık ...'ya karşı kasten yaralama suçundan, şikayetçi sanık ... hakkında ise mağdur sanık ...'a karşı kasten yaralama suçundan açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, ... 2. Asliye Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanıkların atılı suçlardan mahkumiyetlerine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ...'ın Temyiz İsteği

Özetle, şikayetçi ...'nin beyanlarının çelişkili olduğuna, cinsel taciz ve sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı suçlarına konu bir eyleminin olmadığına, suçu kabul anlamına gelmemekle cinsel taciz suçunun zincirleme şekilde gerçekleşmediğine, Mahkemenin teşdit gerekçesinin hatalı olduğuna ilişkindir.

B. Sanık ...' nın Temyiz İsteği

Özetle, ağır tahrik altında yaralama suçunu işlediğine, sabıkasız kişiliğinin Mahkemece dikkate alınmadığına ve hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkında Kasten Yaralama Suçundan Verilen Hüküm Yönünden Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Sanık ... Hakkında Cinsel Taciz, Sarkıntılık Suretiyle Cinsel Saldırı Ve Kasten Yaralama Suçundan Verilen Hükümler Yönünden 1.Sanığın yargılama konusu eylemleri için, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 105/1., 102/1-2. ve 86/2. maddeleri uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst hadlerine göre aynı Kanun’un 66/1-e maddesi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun’un 67/2-d maddesi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 18.01.2016 tarihli mahkûmiyet kararları olduğu ve bu tarihten temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Verilen Hüküm Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,