Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/18028 K.2024/8956

İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, konut dokunulmazlığının ihlali ile 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Enez Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, konut dokunulmazlığının ihlali ile 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçlarından mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz İsteği Katılanın iftira attığına ve katılan ile tanık beyanlarının çelişkili olduğuna, sanığın atılı suçları işlemediğine, lehe hususların Mahkemece uygulanması gerektiğine, kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna, bozulmasına ve sair hususlara ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Cinsel Saldırı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanığın, katılanın üzerine abanarak yanaklarından öptüğü, katılanın bağırması ve direnmesi üzerine eylemini devam ettirebilmek amacıyla silah doğrultarak katılanı öpmeye devam ettiği ve bu suretle cinsel saldırı eylemini cebir kullanarak sarkıntılığı aşacak şekilde gerçekleştirdiği ve sanığa 28.04.2016 tarihli celsede 2537 sayılı Kanun'un 102/3-d maddesinin uygulanma ihtimaline binaen ek savunma hakkı verildiği anlaşılmakla bozma isteyen Tebliğname görüşüne iştirak edilmemiştir.

B. Konut Dokunulmazlığının İhlali ile 6136 sayılı Kanun'a Muhalefet Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden 1. Sanığın yargılama konusu eylemleri için, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 116/4, 119/1.a maddeleri ile 6136 sayılı Kanun'un 13/1. maddesi uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66/1-e maddesi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun’un 67/2-d maddesi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 14.07.2016 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

C. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Cinsel saldırı eyleminin işlendiği sırada ve eylemle sınırlı süre ile katılanın iradesiyle hareket etme imkanının ortadan kaldırılmasının kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturmayacağı, kişinin vücudunun suçun konusu olması nedeniyle mağdurenin hareket etme özgürlüğü ortadan kaldırılmadan bu suçun işlenemeyeceği nazara alındığında, olay günü mağdurenin evine giren sanığın cinsel saldırı eylemi dışında katılanın hürriyetini kısıtlayan başkaca bir hareketinin bulunmaması nedeniyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun kanuni unsurları itibarıyla oluşmadığı gözetilerek bu suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR