KÜNYE
9. Ceza Dairesi 2021/18094 E., 2024/8700 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 16 Ekim 2024
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2016/109 E., 2016/211 K.
- Suç
- Çocuğun cinsel istismarı
- Hüküm
- Mahkumiyet
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Metni
234 kelime·1 dk okuma·4 bölüm
İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Denizli 4. Ağır Ceza Mahkemesinin kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın, farklı tarihlerde kızı olan mağdurenin kıyafetleri içerisinden göğüs bölgesi ile vajinal bölgesini ellemek ve söz konusu bölgeleri öpmek şeklinde gerçekleştirdiği eylemleri nedeniyle, atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Özetle: sanığın cezalandırılmasına yeter delil bulunmadığına, eksik incelemeyle karar verildiğine ve kararın bozulması talebine ilişkindir.
III. GEREKÇE
1. Olayın intikal süresi, sanığın aşamalarda değişmeyen istikrarlı savunmaları, kovuşturma evresinde beyanlarına başvurulan mağdurenin annesi Yeliz ile tanıklar ... ve ...' in anlatımları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde sanığın atılı suçu işlediğine dair mağdurenin başka delillerle doğrulanmayan soyut beyanları dışında mahkumiyete yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı anlaşıldığından sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur. Bozma sebebine göre Tebliğnamede onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Denizli 4. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
Yargıtay 9. Ceza Dairesi, E. 2021/18094, K. 2024/8700, 16 Ekim 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama