Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/18245 K.2024/7909

yoksun kılma

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık ... hakkında çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103/1-1.cümle, 103/1-b, 53. 109/2, 109/3-a-b,109/ 5, 53. maddeleri uyarınca;

sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan aynı Kanun'un 109/2,109/3-b, 53. maddeleri uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, İstanbul 11. Ağır Ceza Mahkemesinin kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanık ...'ın sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 103/1-2.cümle, 103/4, 62, 53. maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-a maddesi uyarınca beraatine;

sanık ...'nın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği

Mağdurenin babası ve sanık ailelerinin baskısı nedeniyle ifade değiştirdiğine, sanıkların mağdureyi zorla metruk yere götürerek kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediklerine, sanık ...’ın eylemlerinin sarkıntılık boyutunu aştığına, sarkıntılık olarak kabul edilse dahi teşdit uygulanması ve takdiri indirim uygulanmaması gerektiğine ve sair hususlara ilişkindir.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Kararı temyiz ettiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Sanıklar Savaş ve İsa Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşıldığından, hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Sanık ... Hakkında Sarkıntılık Suretiyle Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından katılan Bakanlık vekili ve sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir .

Ancak; sanığın mağdureye karşı bıçağı çıkardıktan sonra "babanı öldürürüm" şeklindeki sözünün cinsel istismar eyleminden sonra gerçekleşmiş olması nedeniyle silahla tehdit suçunu oluşturacağı gözetilmeden temel cezadan 5237 sayılı Kanun'un 103/4. maddesi uyarınca artırım yapılması,

Kabule göre de; Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen iddianame ile yüze karşı verilen mütalaada sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 103/1-2. cümlesinin tatbiki talep edilmediği halde ek savunma hakkı tanınmadan, anılan maddenin uygulanması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 226/2. maddesine muhalefet edilmesi,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

A. Sanıklar Savaş ve İsa Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Anadolu 11. Ağır Ceza Mahkemesinin kararında katılan Bakanlık vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Sanık ... Hakkında Sarkıntılık Suretiyle Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Anadolu 11.Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik katılan Bakanlık vekili ve sanık müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, sayın Başkan vekili ... ve sayın Üye ...'ün karşı oyu ve oy çokluğuyla BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,26.09.2024 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY

Mağdurenin aşamalardaki çelişkili beyanları ve hükümden sonra eylemin gerçekleşmediğine yönelik verdiği dilekçe içeriği, savunma ve olay yerinde olan tanık İsa'nın sanığın mağdureyi öpmediği aralarında yalnızca tartışma olduğuna yönelik ifadesi ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın üzerine atılı sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği hususunda cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi nedeniyle hükmün bozulması gerektiği kanaatiyle sayın çoğunluğun suçun sübutuna yönelik görüşlerine iştirak etmiyoruz.