Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/18280 K.2024/4376

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR

1.Hatay Cumhuriyet Başsavcılığının 2015/2601 Esas sayılı iddianamesi ile sanık ...'ın baygınlık geçiren katılanla zorla ilişkiye girip fotoğraflarını çektiği, daha sonraki süreçte bu fotoğraflarla katılanı tehdit ederek katılanla anal ve vajinal yolla ilişkiye girmeye devam ettiği, sanık ...'nin ise sanık ...'ın eylemlerine müşterek fail olarak katıldığı iddiasıyla, sanıklar hakkında nitelikli cinsel saldırı, şantaj, özel hayatın gizliliğini ihlal etme suçlarından cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Hatay 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.12.2015 tarihli, 2015/179 Esas, 2015/358 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında nitelikli cinsel saldırı, şantaj ve özel hayatın gizliliğini ihlal etme suçlarından ayrı ayrı beraatlerine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... Müdafiinin Temyiz İsteği

Adli emanette bulunan sanığa ait telefonların iadesi talebine ilişkindir.

B. Katılan Vekilinin Temyiz İsteği

Mahkemenin yeterli araştırmayı yapmadan hükümler kurduğu ve sanıklar hakkında mahkumiyet hükümleri kurulması gerektiğine yöneliktir.

III. GEREKÇE

1. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

2. Sanıklar hakkında kurulan hükümlerde, dosya kapsamından sanıklara isnat edilen suçlardan beraat hükümleri kurulurken uygulama maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 232 nci maddesinin altıncı fıkrasına muhalefet edilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

3. Mahkemece Adli emanetin 2015/1322 ve 2015/934 sırasında kayıtlı telefon ve CD'ler hakkında herhangi bir karar verilmediği anlaşıldığından, bu hususta mahallinde her zaman bir karar verilebileceği değerlendirilmiştir.

IV. KARAR

Gerekçenin (2) numaralı bendinde açıklanan nedenle Hatay 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, kararına yönelik katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün birinci paragrafına "sanıkların üzerlerine atılı suçları işledikleri yönünde cezalandırılmalarını gerektirir her türlü şüpheden uzak,

kesin ve somut ve inandırıcı delil elde edilememekle her bir sanığın her bir suçtan dolayı ayrı ayrı" ibaresinden sonra gelmek üzere "5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereğince" ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükümlerin Tebliğname'ye kısmen uygun olarak oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,