Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/18320 K.2024/7765

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı sayılı Kanun'un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin kanuni süresinden sonra yaptığı duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 318. maddesi uyarınca reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında cinsel saldırı ve nitelikli hırsızlık suçuna teşebbüs suçlarını işleği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun), 142/2.b.2, 143/1, 35, 53 ve 102/1-1. fıkra, 53. maddeleri uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, İzmir 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 06.06.2016 tarihli ve 2015/169 Esas, 2016/185 Karar sayılı kararı ile cinsel saldırı suçundan 5237 sayılı Kanun'un 102/1-1, 62/1, 53. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, nitelikli hırsızlık suçuna teşebbüs suçundan aynı Kanun'un 142/2-b, 143, 35/1-2,62/1, 53. maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar vermiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Sanığın suç işleme kastının olmadığını beyan ettiğine, eylemi kabul etmemekle birlikte kabul edilse dahi mağdurenin çantasını tutma amacının sanığın kaçmasını engellemek olduğuna, sanığın amacının hırsızlık olmadığı sonucuna varmak gerektiğine, suçun manevi unsurunun oluşmadığına, dosya kapsamında somut deliller bulunmayıp soyut ve çelişkili beyanlar bulunduğuna, dilekçe ekinde sunulan sosyal inceleme raporuna göre sanık hakkında zihinsel gerilik tanısı konulduğuna, gerekçeli kararda sanığın aleyhine olan delillerin yorumlanmış olup lehine olan ve çelişki içeren delillerin görmezden gelindiğine, kararın hakkaniyetten yoksun,

ulusal ve uluslar arası hukuka ve ilkelere aykırı, ceza hukukunun temel ilkelerini ve adil yargılanma hakkını ihlal eden çelişkili bir karar olduğuna, sanık hakkında zeka geriliği ile ilgili adli tıp kurumundan rapor alınması gerektiğine, sanığın kasıtlı suç işlemesinin mümkün olmadığına, eksik ve hatalı incelemeler ile somut deliller bulunmadan, soyut beyan ve gerekçelerle nedensellik bağı oluşturulmadan hüküm kurulduğuna ve diğer hususlara ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, hükümlerde hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçede bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir 4. Ağır Ceza Mahkemesinin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,