Sanığın atılı suçlardan mahkumiyetine dair Alanya 1. AğırCeza Mahkemesinden verilen 11.07.2019 gün ve 2018/388 Esas, 2019/245 Karar sayılı hükümlere ilişkin istinaf başvurusunun kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçlarından kurulan hükümler açısından istinaf başvurusunun kabulü ile hükümlerin kaldırılarak sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraatine
Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınıp, 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesi uyarınca takdiren duruşmasız yapılan incelemede dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:
5271 sayılı CMK'nın 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanunun 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ve sanık müdafileri, O Yer Cumhuriyet Savcısı, katılan mağdure ile katılan Bakanlık vekillerinin temyiz dilekçelerinde belirttikleri nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen yargılama neticesinde vaki istinaf başvurunun kabulüyle hükümlerin kaldırılarak sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraatine dair kurulan hükümlere yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden,
sanık müdafileri, O Yer Cumhuriyet Savcısı, katılan mağdure ile katılan Bakanlık vekillerinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı CMK'nın 302/1. madde ve fıkrası gereğince esastan reddiyle hükümlerin ONANMASINA, dosyanın Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmesine, 07.06.2022 tarihinde üye ...'un karşı oyu ve oy çokluğuyla karar verildi.
Sayın çoğunluğu ile aramızdaki uyuşmazlık, cinsel istismar suçundan sanığın suç tekil eden eyleminin mevcut delillerle ispatlanıp ispatlanmadığı ve beyan delilinin mahkumiyet hükmü verilmesine yeterli olup olmadığına ilişkindir.
Suçun intikal ettirildiği tarihte sekiz yaşı içindeki mağdure, annesi ile aynı evde birlikte yaşayan sanığın birinci sınıftan beri livata yoluyla cinsel istismar eylemlerine maruz kaldığını iddia etmiştir. Şikayet tarihinden iki gün önce mağdurenin oturmakta zorlandığını söylemesi ve arkadaşına istismardan bahsetmesi üzerine intikal gerçekleşmiştir. Mağdurenin şikayetinden beş gün sonra alınan iç beden muayene raporlarında nitelikli istismara dair bir tespit yer almamaktadır.
Mağdur çocuğun beyanını doğrulayan hiç bir delil elde edilmemiştir. Olayı gören tanık yoktur. Yıllardır sürdüğü iddia edilen istismar olayına mağdurenin annesi tanık olmamış ve birlikte yaşadığı sanığın bu suçu işleyeceğine ihtimal vermediğini ifade etmiştir. Sanığın ikrarı olmadığı gibi küçük mağdurenin beyanının aksine livata bulgusu da yoktur.
Şikayet tarihinde 39 yaşında olan sanığın 8 yaşındaki mağdureye, yaklaşık iki yıllık bir süreçte yalnız kaldıkları zamanlarda fiili livatada bulunmak suretiyle nitelikli istismarda bulunduğu iddiası ispatlanamamıştır. Mağdurenin poposunun acıdığını belirterek oturmakta zorlandığını ifade ettiği tarihten beş ve yedi gün sonra alınan vajinal ve anal muayene raporlarında istismar ya da fiili livata bulgusu tespit edilememiştir. Suçun tek belirleyici delili olan mağdurenin beyanı, soyut, genel ve ayrıntısızdır. Beyanda olay anlatımı olmadığından fiziki ve mantıki tutarlılığı denetlenememektedir. Beyan delilinin raporla çelişmesi de telif edilmediği için gerekçe mantıksız ve tutarsızdır.
Cinsel suçlarda dahil olmak üzere bütün ceza davalarında medeni milletler tarafından kabul edilmiş evrensel hukukun genel ispat kurallarına uygun olarak hiç bir şek ve şüphe bırakmadan suçun ve o suçu sanığın işlediğinin ispat edilmesi şarttır. Basit cinsel istismar suçundan neticeten 22 yıl 6 ay hapis cezası verilen sanığın suç oluşturan olayları işlediği ispatlanamadığından beraatine karar verilmesi için hükmün bozulması yerine onanması yönündeki sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.