Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/18461 K.2024/8668

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, İskenderun 1. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği

Özetle sanığın eyleminin sarkıntılık düzeyinde olduğuna, Mahkemece eylemin nitelendirilmesinde yanılgıya düşüldüğüne, sanık hakkında fazla ceza tayin edildiğine, usul ve kanuna aykırı kararın sanık lehine bozulması talebine ilişkindir.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Özetle atılı suçun işlendiğine dair kesin ve somut delil bulunmadığına, mağdurun mental olup beyanlarının gerçeği yansıtmadığına, mağdurun annesinin sanığın ailesine önceye dayalı husumet beslediğine, Mahkemenin suçun vasfında hataya düştüğüne, lehe hüküm ve indirimlerin uygulanması gerektiğine, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62. maddesinin uygulanması gerektiğine, eksik soruşturma yapıldığına, keşif ve arama kayıtlarının incelenmesi taleplerinin karşılanmayarak adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine, kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ve kararın bozulması talebine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Mağdurun aşamalardaki istikrarlı beyanlarına göre, sanığın mağdurun yanına giderek yanaklarından öpüp kendi cinsel organını çıkartarak ''Okşamak, ellemek istermisin, sana para veririm'' diye söylemesi şeklindeki eyleminin; ani, kısa süreli ve kesintili gerçekleşmesi nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 103/1-2. cümlesinde düzenlenen sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İskenderun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik o yer Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,