Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/18477 K.2024/7749

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR

Sanık hakkında katılan mağdureye karşı cinsel saldırı suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 102/1-1.cümle, 43/1, 53/1. maddeleri uyarınca; katılana karşı ise hakaret suçunu işlediği iddiası ile aynı Kanun'un 125/1, 53/1. maddeleri uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda Osmaniye 7. Asliye Ceza Mahkemesinin kararıyla mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanık hakkında katılana karşı sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 102/1, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve

hak yoksunluklarına; katılana karşı hakaret suçundan ise aynı Kanun'un 129. maddesi gereği ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz İsteği Söz konusu kararı temyiz ettiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Sarkıntılık Suretiyle Cinsel Saldırı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sanığın sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanığın, alınan nüfus kaydına göre 01.01.1998 doğumlu olup suç tarihinde on sekiz yaşını doldurmamış bulunan mağdurenin önce yüzünü elleyip bir süre sonra da göğüslerini elleme şeklindeki eyleminin; 5237 sayılı Kanun'un 103/1-2. cümlesinde yer alan sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu gözetilerek hüküm kurulması gerekirken suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek aynı Kanun'un 102/1. maddesinde yer alan sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı suçundan hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR