Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/18604 K.2024/8714

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin sürelerinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında mağdureye karşı sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı; katılana ve katılan mağdureye karşı hakaret ile tehdit; katılana yönelik kasten yaralama suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davalarının yapılan yargılaması sonucunda Sivas 2. Ağır Ceza Mahkemesinin kararı ile atılı suçlardan 5271 sayılı Kanun’un 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Vekili ile Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstekleri Özetle olayın sübut bulduğuna, eksik araştırmayla karar verildiğine, beraat kararları verilmesinin usul ve kanuna aykırı olması nedeniyle atılı suçlardan kurulan beraat hükümlerinin sanık aleyhine bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Çocuğun Cinsel İstismarı, Hakaret ve Tehdit Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşıldığından hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Sanığın yargılama konusu kasten yaralama eylemi için, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86/2, 86/3-a maddeleri uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66/1-e maddesi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, 5237 sayılı Kanun’un 67/2-a maddesi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 06.05.2016 tarihli sorgu işlemi olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu anlaşılmıştır.

IV. KARAR

A. Çocuğun Cinsel İstismarı, Hakaret ve Tehdit Suçlarından Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle katılan vekili ve katılan mağdure vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle, hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,