Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/18607 K.2024/4551

Refahiye Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.07.2016 tarihli ve 2015/76 Esas, 2016/103 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

11.01.2011 tarihli ve 6099 sayılı Kanunla değişik Tebligat Kanun'un 10 uncu maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tebligatın muhatabın bilinen en son adresine yapılması, bilinen en son adresinin tebligata elverişli olmaması veya tebligat yapılamaması halinde adres kayıt sistemindeki adresine aynı Kanun'un 21 inci maddesinin ikinci fıkrasına göre tebliğ edilmesi gerektiği, buna karşılık muhatabın beyan adresi ile mernis adresinin aynı olması durumunda ise öncelikle şerhsiz tebligatın 21 inci maddesinin birinci fıkrasına göre tebliğe çıkarılıp,

bila tebliğ iade edilmesi halinde aynı adrese 21 inci maddesinin ikinci fıkrasına istinaden şerhli karar tebliği yapılması gerektiği nazara alındığında, yokluğunda verilen gerekçeli hükmün katılana tebliğinin usulsüz olduğu anlaşıldığından, katılana gerekçeli kararın usulünce tebliğiyle verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenip, hükümlerin temyizi halinde bununla ilgili ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, Oy birliğiyle, 15.05.2024 tarihinde karar verildi.