Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/18777 K.2023/3617

Katılan ...'nin 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 317 inci maddesi uyarınca hükmü temyiz etme hak ve yetkisinin bulunmadığı görülmüştür.

Diğer temyiz istemleri yönünden sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan1412 sayılı Kanun'un 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İznik Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.06.2016 tarihli ve 2015/51 Esas, 2016/367 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan, 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Dava soyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tanzim olunan onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi

Sanık hakkında eksik ceza tayin edildiğine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir.

B. Katılanın Temyiz İstemi

Sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan cezalandırılması gerektiğine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir.

C. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Sanığın mağdurun yaşını on sekizden büyük bildiğine, hata hükümlerinin uygulanması gerektiğine, yaşa ilişkin raporun yetersiz olduğuna ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Katılan ... ile sanık ...'ın facebook adlı internet sitesi üzerinden tanıştıkları ve aralarında duygusal ilişkinin başladığı, katılan ... ile sanığın defaetle farklı yerlerde cinsel ilişkiye girmeye devam ettikleri, bir süre aynı evde karı koca hayatı yaşladıkları, ancak belli bir süre sonra katılan ... ile sanık ...'ın anlaşamayarak ayrıldıkları,

katılan ...'in suç tarihi olan 31.10.2014 tarihi itibariyle Bursa İli Kamu Hastaneleri Birliği Genel Sekreterliği Bursa Devlet Hastanesinin 17.02.2016 tarih raporuna göre rapor tarihi itibariyle katılanın beden yapısı ve genel görünümüne göre on sekiz - on dokuz yaşları arasında olduğu bu nedenle katılan ...'in suç tarihi itibariyle on sekiz yaşından küçük olduğu vicdani kanaatine varıldığından sanığın reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Katılan ...'nin Temyiz İstemi Yönünden

Kayden 06.07.1998 doğumlu olup suç tarihinde alındığı tarihte on beş yaşını tamamlayan mağdurenin reşit olmayanla cinsel ilişki suçu bakımından şikayet hakkının kendisinde bulunduğu, mağdurenin annesi katılan ...'nin davaya katılma ve hükmü temyiz hakkı bulunmadığı gibi, mahkemece verilen katılma kararı da bu hakkı vermeyeceği anlaşılmıştır.

B. Sanık Müdafii ile Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemleri Yönünden Sanığın mağdurenin yaşının büyük olduğunu bildiğine yönelik savunması, mağdure ifadeleri ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, olayda 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'un (5237 sayılı Kanun) 30 uncu maddesinde düzenlenen hata hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığı tartışıldıktan sonra karar verilmesi gerekirken bu konuda herhangi bir değerlendirme yapılmaksızın eksik gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 230 uncu maddesine muhalefet edilmesi,

Kabule göre de;

Sanık hakkında gerekçeli kararda sanık hakkında hükmolunan cezasının türüne ve süresine göre sanığın adli sicil kaydı itibarı ile daha önceden kasıtlı bir suçtan mahkum edilmemiş olması, suçtan ... zararın tazmin edilmiş olması ve kişilik özellikleri itibarı ile yeniden suç işlemeyeceği kanaatine varıldığından 5560 ve 5728 Sayılı Kanun ile Değişik 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği belirtilmesine rağmen kısa karar ile gerekçeli hükümde "Sanığa verilen cezanın miktarı itibari ile sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması,

erteleme ve seçenek yaptırımına çevrilmesi hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına" kararı vermek suretiyle ile hüküm arasında çelişkiye yol açılması hukuka aykırı bulunmuştur.

C. Tebliğname Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle Tebliğnameye onama talebi yönüyle iştirak olunmamıştır.

V. KARAR

A. Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle katılan ...'nin vaki temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun'un 317 inci maddesi uyarınca Tebliğnamaye kısmen aykırı olarak, oy birliği ile REDDİNE,

B. Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle İznik Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.06.2016 tarihli ve 2015/51 Esas, 2016/367 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafii ile katılan mağdure vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

30.05.2023 tarihinde karar verildi.

Hükme iştirak eden üye ...'un karar yazımından önce 28.07.2023 tarihinde vefat etmesi nedeniyle imza eksikliğinin giderilemediğine dair 5271 sayılı CMK'nın 232/5. maddesine istinaden düşülen iş bu şerhin altı imzalanmıştır.