Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/18795 K.2025/4311

Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Denizli 4. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın katılanın evine girerek katılana cinsel ilişki teklifinde bulunup, katılanın kıyafetini çıkarmaya çalışması, üstüne gelerek bağırmaması için ağzını kapatıp öpmeye çalışması katılanın direnmesi üzerine sanığın evden ayrılması şeklinde gerçekleştirdiği kabul edilen eylemleri neticesinde atılı suçtan mahkumiyetine dair hükmün istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Özetle; mahkemenin eksik inceleme sonucu karar verdiğine, sanığın üzerine atılı suçu işlemediğine ve katılanın beyanlarının hayatın olağan akışına aykırı olduğuna, açıklanan nedenlerle tüm dosya kapsamına göre sanığın, katılana yönelik olarak atılı suçu işlediğine dair cezalandırılmasına yeterli somut ve inandırıcı delil bulunmadığından sanık hakkında beraat hükmü kurulması gerektiğine yöneliktir.

III. GEREKÇE

A. Şikayetçi Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanun'un 20/2. maddesi uyarınca davaya katılma hakkı bulunan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığına yokluğunda yapılan yargılamaya ilişkin olarak mahkemelerce re'sen ihbarda bulunulmasının zorunlu olup olmadığı hususunda Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunca yapılan toplantı sonucunda verilen 13.12.2019 gün ve 2019/6 Esas,

2019/7 Karar sayılı içtihadı birleştirme kararı ile Bakanlığa bildirimde bulunulmasının zorunlu olmadığının kabul edilmesi ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 237/2. maddesine göre kanun yolu muhakemesinde davaya katılma talebinde bulunulamayacağının anlaşılması karşısında, Bakanlık vekilinin davaya katılma ve hükmü temyize hakkı bulunmadığından, vaki temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

B.Katılanın Temyiz İstemi Yönünden 5271 sayılı Kanun'un 294/1. maddesinde yer alan “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır” şeklindeki düzenleme de gözetilerek yapılan değerlendirmede, katılanın temyiz sebebi içermeyen temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.

C.Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden İlk Derece Mahkemesinin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiriyle anılan hükme ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

Katılanın aşamalardaki beyanları, sanığın savunması, doktor raporu ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, sanığın, nitelikli cinsel saldırı eylemine yönelik hareketlerini sonuna kadar götürebilme imkânı bulunduğu halde ciddi bir engel neden olmaksızın eylemine kendiliğinden son vermesi nedeniyle hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 36. maddesinde yer alan gönüllü vazgeçme hükümleri nazara alındığında nitelikli cinsel saldırı suçuna teşebbüsten ceza verilemeyeceği,

ancak o ana kadar gerçekleşen eylemlerin aynı Kanun'un 102/1. maddesinde düzenlenen cinsel saldırı suçunu oluşturduğu dikkate alınarak bu suçtan mahkumiyeti yerine suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması karşısında istinaf başvurusunun kabulü yerine düzeltilerek esastan reddedilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

A.Şikayetçi Bakanlık Vekili İle Katılanın Temyiz İstemleri Yönünden Gerekçenin (A) ve (B) bölümlerinde açıklanan nedenlerle şikayetçi Bakanlık vekili ile katılan temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,