Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/19002 K.2024/9475

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Denizli 4. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın atılı suçlardan mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Sanığın cezalandırılması için şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı bir delil bulunmadığına, sadece katılanın beyanına dayanılarak sanık hakkında ceza verilmesinin usul ve esas bakımından hukuka aykırı olduğuna, katılanın sanıkla birlikte araç ile ilerlerken başka bir yere gittiklerini gördüğünde inip kaçma imkanı varken bunu yapmadığına, bu nedenle suçun unsurlarının oluşmadığına, kolluk kuvvetlerinin aracın içini görerek sanık ile katılanın tartıştığını görmesine rağmen suçun işlendiğini görmemesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğuna, yerel Mahkeme kararının bozulması gerektiğine ve diğer hususlara ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Tekerrüre esas alınacak hükme konu suçun, fail tarafından on sekiz yaşından önce işlenmiş olması halinde, tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağına dair Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23.06.2009 gün ve 2008/2-234 Esas, 2009/169 Karar sayılı ilamı dikkate alındığında sanığın Denizli Çocuk Mahkemesinin 26.11.2008 tarihli 2008/354 Esas, 2008/672 Karar sayılı ilamına konu suçu işlediği tarihte on beş-on sekiz yaş grubunda bulunmasından dolayı anılan mahkumiyet kaydının tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde hükmedilen sonuç cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Denizli 4. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi gereği BOZULMASINA,

bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği ilamın karar kısmının (C) maddesindeki “Sanığın Denizli Çocuk Mahkemesinin 26/11/2008 tarih 2008/354 esas 2008/672 karar sayılı kararıyla aldığı Hapis cezasının 11/03/2014 tarihinde kesinleştiği tekerrüre esas teşkil ettiği anlaşılmakla 5237 sayılı TCK’nin 58/6-7-8 maddesi gereğince hükmolunan cezanın 5275 sayılı yasanın 108 maddesinde belirtilen mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

sanık hakkında almış olduğu ceza gözönünde bulundurularak cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına takdiren yer olmadığına" ibaresinin çıkarılması suretiyle hükümlerin, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,