Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/19207 K.2022/1522

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, ilk derece mahkemesinin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiri ile anılan hükme yönelik Bölge Adliye Mahkemesi kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa uygun kabule göre sanığın, kardeşi olan on iki yaşından küçük mağdurenin değişik zamanlarda birden fazla kez özel bölgelerine dokunup, sonrasında da cinsel organını mağdurenin cinsel organına sokmaya çalıştığı ifade edilen olayda, sanığın mağdurenin aşılabilir mukavemeti dışında organ sokma eylemini tamamlamasına engel harici neden olmaksızın kendiliğinden sonlandırdığının anlaşılması karşısında mevcut haliyle sübuta eren eyleminin çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu gözetilerek ilk derece mahkemesince 5237 sayılı TCK’nın 103/1-3.c, 103/3-c maddelerince karar verilmesi yerine çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüs suçundan mahkumiyet hükmü kurulması nedeniyle, anılan karara yönelik istinaf başvurusunun kabulü gerekirken yazılı şekilde esastan reddedilmesi,