KÜNYE
9. Ceza Dairesi 2021/19216 E., 2022/2146 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Mart 2022
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Suç
- Nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, nitelikli yağma
- Hüküm
- Sanığın atılı suçlardan mahkumiyetine dair Antalya 3. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 22.11.2019 gün ve 2019/471 Esas, 2019/566 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi
Karar Metni
242 kelime·1 dk okuma
Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:
Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;
Hükmedilen cezanın miktar ve türü gözetildiğinde 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a. maddesi uyarınca ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafisinin söz konusu hükme yönelik temyiz isteminin aynı Kanunun 298. maddesi gereğince REDDİNE,
Sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı ve nitelikli yağma suçlarından kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;
5271 sayılı CMK'nın 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanunun 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ve katılan Bakanlık vekili ile sanık müdafisinin temyiz dilekçelerinde belirttikleri nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde vaki istinaf başvurusunun esastan reddine dair kurulan hükme yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden, katılan Bakanlık vekili ile sanık müdafisinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı CMK'nın 302/1. madde ve fıkrası gereğince esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmesine, 10.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay 9. Ceza Dairesi, E. 2021/19216, K. 2022/2146, 10 Mart 2022 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama