Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/19237 K.2022/355

Sanık ... hakkında nitelikli cinsel saldırı suçundan gerçekleştirilen yargılama sonucunda, atılı suçtan mahkumiyetine dair Ankara 6. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 12.05.2016 gün ve 2016/41 Esas, 2016/157 Karar sayılı kısmen re'sen de temyize tabi hükmün sanık müdafileri ile O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine,

Yargıtay kapatılan 14. Ceza Dairesinin 06.02.2017 gün ve 2016/10733 Esas, 2017/489 sayılı onama yönündeki kararına Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 13.01.2021 günlü, KD- 2020/117608 sayılı itiraznamesi ile 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları gereğince bu suçtan kurulan hükümle sınırlı şekilde itiraz edilmesi üzerine dosya Daireye gönderilmekle tetkik edildi.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı yerinde görüldüğünden İTİRAZIN KABULÜNE, Yargıtay kapatılan 14. Ceza Dairesinin 06.02.2017 gün ve 2016/10733 Esas, 2017/489 sayılı sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı suçundan verilen onama kararının 6352 sayılı Kanunun 99. maddesiyle 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesine eklenen 2 ve 3. fıkraları uyarınca KALDIRILMASINA karar verildikten sonra gereği görüşüldü: Dosya içerisinde bulunan Ankara Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 07.12.2015 tarihli raporunda mağdurenin beden veya ruh bakımından kendini savunamayacağı belirtilmesine rağmen söz konusu raporun içeriği itibarıyla 5237 sayılı

TCK’nın 102/3.a maddesinin uygulanması hususunda yeterli olmadığının anlaşılması karşısında, mağdurenin dava dosyasıyla birlikte İstanbul Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kuruluna sevk edilerek suç tarihi itibarıyla herhangi bir akıl hastalığı veya akıl zayıflığı bulunup bulunmadığı, varsa bundan dolayı kendisine karşı işlenen fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama yeteneğinin gelişip gelişmediği, beden veya ruh bakımından kendisini savunabilecek durumda olup olmadığı,