Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/1943 K.2021/10344

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Mağdurenin aşamalardaki ifadeleri, savunma, tanık beyanları ve tüm dosya içeriği nazara alındığında sanığın, değişik tarihlerde on beş yaşından küçük mağdureye para verme, ailesiyle ilgili sorular sorma şeklinde davranışlarda bulunarak rahatsız ettiği ve mevcut haliyle eylemlerinin 5237 sayılı TCK'nın 123. maddesinde düzenlenen kişilerin huzur ve sükununu bozma suçunu oluşturduğu gözetilerek mahkumiyeti yerine suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek cinsel taciz suçundan beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan mağdure vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 28.12.2021 tarihinde başkan vekili ... ile üye ...'in karşı oyları ve oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Sanık hakkında TCK'nın 103/1-2a maddesinden açılan kamu davasında beraatine karar verilmiş, bu kararın temyiz incelemesinde, heyetin çoğunluğu eylemin TCK'nın 123. maddesine uyduğundan kararın bozulmasına karar verilmiştir. İddianamedeki olay dolmuşta geçen tek eylemdir. Bu nedenle TCK'nın 123. maddesindeki suçun unsuru oluşmadığından beraat kararının onanması gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.

KARŞI OY

İlk derece mahkemesince, sanık hakkında 5237 sayılı Kanunun 103/1-2a maddesinden açılan kamu davasının yapılan yargılaması neticesinde verilen beraat kararının temyiz incelemesinde;

Heyet çoğunluğunca sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanunun 123. maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu görüşü ile bozulmasına karar verilmiştir.

İddianamenin incelenmesinden davanın dolmuşta geçen olay nedeniyle açıldığı bellidir. Daha önce mağdure ile sanık arasındaki tanışıklığı anlatmak için anlatılan eylemlerden dava açılmamıştır. Dava açılan eylem dolmuşta geçen eylemdir. Eylemin tek olması nedeniyle 5237 sayılı Kanunun 123. maddesinde tanımlanan suçun tipiklik unsuru oluşmadığından mahkemece verilen beraat kararının onanması gerektiği görüşüyle sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.