Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/19468 K.2024/7729

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR

Bursa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararı ile sanığın, katılanı takip ederek arkasından tutup yere yatırdığı, katılanın tişörtünü ve altında bulunan elbiseleri çıkartmaya çalışarak cinsel saldırı eylemine başladığı bu esnada köpeğin havlaması, katılanın bağırması üzerine eylemine son vererek kaçıp gittiği şeklinde kabul edilen eylemi neticesinde nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Sanığın eyleminin basit cinsel saldırı suçunu oluşturduğuna yöneliktir.

III. GEREKÇE

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanığın, arkasından tutup yere yatırdığı katılanın tişörtünü ve altında bulunan eşofmanını çıkartmaya çalıştığı sırada kendisine direnen katılanın aşılabilir mukavemeti dışında eylemini tamamlamasına engel harici neden olmaksızın katılanı kendiliğinden bıraktığı, dolayısıyla katılana yönelik nitelikli cinsel saldırı eyleminin icrai hareketlerinin henüz başlamadığı, mevcut haliyle sübuta eren sanığın eyleminin aynı Kanun'un 102 nci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen cinsel saldırı suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

Bozma gerekçesi doğrultusunda Tebliğnamede onama isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,