Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/19631 K.2022/2972

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm ile ek karar temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Katılan Bakanlık vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nın 294/1. maddesinde yer alan “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır” şeklindeki düzenleme de gözetilerek yapılan değerlendirmede, katılan Bakanlık vekilinin temyiz dilekçesinde herhangi bir temyiz sebebi göstermediği anlaşıldığından, vaki temyiz isteminin aynı Kanunun 298. maddesi uyarınca REDDİNE,

Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükme yönelik katılan vekilinin temyiz isteminin reddine dair verilen ek kararın incelenmesinde;

Gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen temyiz isteminin reddine dair ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle ek kararın ONANMASINA,

Sanık müdafisi ile katılan vekilinin cinsel saldırı suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemlerinin incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, ilk derece mahkemesinin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiriyle anılan hükme ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Dosyada bulunan 12.06.2008 tarihli sağlık kurulu raporuna göre yüzde elli oranında engelli olan katılanla ilgili Kocaeli Adli Tıp Şube Müdürlüğünce düzenlenen 20.08.2019 günlü raporda ruhsal açıdan kendisini savunabilecek durumda olduğu bildirilmesine rağmen Kocaeli Üniversitesi Tıp Fakültesi Eğitim ve Araştırma Hastanesi Adli Tıp Anabilim Dalı bünyesinde oluşturulan heyetçe düzenlenen 19.12.2019 tarihli raporda katılanın bedensel ve ruhsal bakımdan kendisini savunacak durumda olmadığının belirtilmesi karşısında,

mevcut raporlar arasındaki çelişkinin giderilmesi amacıyla katılanın dava dosyasıyla birlikte İstanbul Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kuruluna sevkiyle suç tarihinde herhangi bir akıl hastalığı veya akıl zayıflığı bulunup bulunmadığı, şayet varsa bundan dolayı eyleme karşı beden veya ruh bakımından kendisini savunabilecek durumda olup olmadığı,

beyanlarına itibar edilip edilemeyeceği, hususlarında rapor alındıktan sonra sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 102/3-a. maddesinin tatbiki gerekip gerekmediğinin değerlendirilmesi gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulduğu anlaşıldığından söz konusu hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi,