Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/19705 K.2024/3932

Katılan vekilinin sanık hakkında kurulan hükümleri süresinde temyiz ettikten sonra dava dosyasında mevcut Manisa 2. Noterliğince tanzim olunan 28.02.2016 tarihli ve 05862 yevmiye numaralı vekâletnamesinin vazgeçme hususunda içerdiği yetkiye dayanarak 30.06.2021 tarihli dilekçesi ile temyizden feragat ettiğini bildirdiği görülmekle, o yer Cumhuriyet savcısının sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan beraat hükümlerine ilişkin temyiz istemi ile sanık müdafiinin hakaret suçundan verilen mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiziyle sınırlı olarak yapılan incelemede;

Sanık hakkında hakaret suçundan neticeten doğrudan hükmolunan 1860.00 TL adlî para cezasına ilişkin mahkûmiyet kararının kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmıştır.

Sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükümlerin, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1 maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR

1.Temyiz incelemesi kapsamı gözetildiğinde sanık hakkında farklı tarihlerde katılana tokat atmak, hakaret içerikli sözler söylemek ve telefonda mesajlar göndermek suretiyle kasten yaralama ve hakaret suçlarını işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86/2 ve 53. maddeleri (2 kez) ile yine aynı Kanun'un 125/1, 43/1 ve 53. maddeleri uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Manisa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.06.2016 tarihli ve 2015/409 Esas, 2016/216 Karar sayılı kararı ile mevcut deliller değerlendirilerek sanığın, kasten yaralama suçundan,

5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine (2 kez), hakaret suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 125/1,2, 43, 62/1, 50, 52, 54. maddeleri uyarınca 1860 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve dört eşit taksitte ödenmesine karar verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 23.03.2021 tarihli ve 18-2016/292603 sayılı, kısmî ret, kısmî onama ve kısmî bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. GEREKÇE

A. Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesiyle 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 2. madde ile hapis cezasından çevrilenler hariç sonuç olarak hükmedilen 3000 TL'ye kadar (3.000 TL dahil) adli para cezaları kesin nitelikte olup, sanık hakkında doğrudan verilen para cezasının miktarı itibarıyla kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

1. Sanığın yargılama konusu olan kasten yaralama eylemi için; 5237 sayılı Kanun’un 86/2. maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66/1-e maddesi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. 2. 5237 sayılı Kanun’un 67/2-a maddesi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 23.02.2016 tarihli sanığın sorgusu olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir. 3. Yukarıda belirtilen gerekçeyle Tebliğnamede bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

III. KARAR

A. Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle, Manisa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.06.2016 tarihli ve 2015/409 Esas, 2016/216 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteğinin karar tarihi

itibarıyla 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,