Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/19870 K.2024/9969

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs ettiği ve konut dokunulmazlığının ihlali suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Bakırköy 13. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın cinsel saldırı ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Vekilinin Temyiz İsteği

Sanık hakkında temel cezaların alt sınırdan belirlenmesi ve takdiri indirim uygulanmasının kamu vicdanını yaraladığına, katılanın olay nedeniyle ruh sağlığının etkilendiğine dair raporun dikkate alınmadığına, konut dokunulmazlığının ihlali suçunun zincirleme şekilde işlenmesine rağmen temel cezada artırım uygulanmayarak eksik ceza tayin edilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

B. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği

Sanığın eylemine uyan ve lehine olan 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102/1-2. cümle, 102/3-a maddeleri kapsamında sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken, 6545 sayılı değişiklik öncesi 5237 sayılı Kanun'un 102/1. maddesi kapsamında cinsel saldırı suçundan cezalandırılmasının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

C. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Eksik araştırma ve inceleme sonucu mahkumiyet hükümleri kurulduğuna, sanığa atılı suçların maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına, cinsel saldırı suçu yönünden katılanın beden ve ya ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda olmadığına, kabul anlamına gelmemekle birlikte eylemin cinsel taciz suçunu oluşturduğuna, usul ve yasaya aykırı hükümlerin bozulması gerektiği ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Konut Dokunulmazlığının İhlali Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

1. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun'un 116/1. maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66/1-e maddesi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun’un 67/2-d maddesi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 19.11.2015 tarihli mahkumiyet kararı olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

B. Cinsel Saldırı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanığın, uyku halindeki katılanın iç çamaşırını çıkarıp bacaklarını okşadığı sırada uyanarak tepki gösteren katılana yönelik eyleminde doğal uyku halinin, beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda bulunma kapsamına girmediği gözetilmeden 5237 sayılı Kanun'un 102/1. maddesi gereğince belirlenen temel cezanın koşulları oluşmadığı halde aynı Kanun'un 102/3-a. maddesi ile artırılması ve 5237 sayılı Kanun'un 3 ve 61. maddeleri uyarınca suçun işleniş biçimi, sanığın kastının yoğunluğu, katılanın olay nedeniyle ruh sağlığının etkilendiğine dair rapor içeriğine de nazara alınarak cezanın alt sınırdan uzaklaşılması suretiyle belirlenmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

A. Konut Dokunulmazlığının İhlali Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle Bakırköy 13. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafii ile katılan vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 321. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8. maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,