Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/19939 K.2021/8545

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınıp ilk verilen kararla ilgili istinaf yoluna başvurmayan katılan Bakanlık vekilinin suça sürüklenen çocuk yönünden lehe değişiklik yapan istinaf hükmünü temyiz ettiği gözetilerek dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanık ile suça sürüklenen çocuğun aşamalarda mağdurenin yaşından büyük gösterdiği yönündeki savunmaları ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, ilk derece mahkemesince olayda 5237 sayılı TCK'nın 30. maddesinde düzenlenen hata hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığı tartışıldıktan sonra hükme varılması gerekirken bu konuda herhangi bir değerlendirme yapılmaksızın eksik gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyet kararları verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 230. maddesine muhalefet edilmesi karşısında, anılan hükümlere yönelik istinaf başvurusunun kabulü gerekirken düzeltilerek esastan ve esastan reddedilmesi,

Kabule göre de;

Sanık ile suça sürüklenen çocuğun, suç tarihinde on dört yaşında olan mağdureye yönelik oral yoldan organ sokma eylemlerini zorla gerçekleştirdikleri hususunda mağdurenin soyut ve çelişkili beyanları dışında her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden müsnet suçtan belirlenen temel cezaların 5237 sayılı TCK’nın 103/4. maddesi ile artırılması,

Sanığın olay günü on dört yaşındaki mağdureyi cebir, tehdit, hile veya iradeyi etkileyen neden olmaksızın cinsel amaçla arabasına alarak dolaştırması şeklinde gerçekleşen eyleminden dolayı TCK’nın 109/1, 3-f, 5 maddelerine göre mahkumiyeti gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık ve suça sürüklenen çocuk müdafileri ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza