Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/20103 K.2022/2738

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

İlk derece mahkemesince verilen hükmün esasını teşkil eden kısa karar ile gerekçeli kararın hüküm kısmında sanığın eyleminin çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu oluşturduğu belirtilmesine rağmen gerekçeli kararın içeriğinde organ sokma eyleminin anlatılmaması suretiyle kısa karar ile gerekçeli hüküm arasında çelişkiye sebebiyet verilmesi,

Kabule göre de;

Mağdurenin soruşturma evresindeki beyanında suça sürüklenen çocuğun istismar eylemlerini organ sokmak suretiyle gerçekleştirdiğine dair herhangi bir anlatımda bulunmadığı ve tüm dosya kapsamına göre ilk derece mahkemesince suça sürüklenen çocuğun, farklı tarihlerde on iki yaşından küçük mağdurenin göğüslerini tutarak sıkma ve cinsel organına dokunma şeklinde sübuta eren eylemlerinin bütün halinde çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu gözetilerek eylemlerine uyan 5237 sayılı TCK’nın 103/1-c.3, 103/3-c, 43/1. maddeleri ile hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması karşısında, söz konusu karara yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine düzeltilerek esastan reddedilmesi,