Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/20153 K.2022/9252

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü: Katılan mağdure vekilinin beraat hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suç tarihinde on beş yaşından küçük olan mağdurun, kanuni temsilcilerinin yargılamaya dahil edilmeyip, inceleme tarihinde mağdurun reşit olması ve hükümlerin yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekil tarafından temyiz edildiğinin dosya kapsamından anlaşılması karşısında, Yargıtay kapatılan 14. Ceza Dairesince verilen 27.01.2021 gün ve 2016/4368 Esas,

2021/543 sayılı tevdi kararı ile yokluğunda vekil tarafından yapılan temyize muvafakati olup olmadığı hususunda ihtar şerhli gerekçeli karar tebliği için dosyanın gönderildiği mahkemece usulüne uygun şekilde yapılan ihtar şerhli gerekçeli karar tebliğine rağmen mağdurun kanun yoluna başvurmadığı tüm dosya içeriğinden anlaşıldığından, bu kapsamda hükümleri temyize hakkı bulunmayan vekilin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

Suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz istemlerinin incelenmesine gelince;

Olay tarihinde on beş-on sekiz yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocukların işledikleri kasten yaralama suçunun 5237 sayılı TCK'nın 86/1. maddesinde düzenlenip, öngörülen cezanın üst sınırı itibarıyla aynı Kanunun 66/1-e, 66/2. maddelerine göre 5 yıl 4 aylık olağan dava zamanaşımına tabi bulunduğu ve zamanaşımını en son kesen 24.12.2014 tarihli mahkumiyet kararları ile inceleme günü arasında bu sürenin geçtiği anlaşıldığından, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden,