Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/20239 K.2025/4089

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Çorlu 1. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın 2015 tarihli kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraatine diğer tarihli atılı suçlardan mahkumiyetine dair hükümlerin istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanığın atılı suçlardan mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafilerinin Temyiz İstemi

Özetle, tanık beyanlarına göre taraflar arasında husumet bulunduğuna, suçun manevi unsurunun gerçekleşmediğine, Adli Tıp Kurumunun raporu nazara alındığında iddianame ve mütalaada iki eylemden yalnızca biri hakkında nitelemenin söz konusu olduğuna, aksi kabulde eylemin sarkıntılık kapsamında kaldığına, suçun sübut bulmadığına ve diğer temyiz sebeplerine ilişkindir.

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Özetle, sanığın kastının yenilendiğine, eylemler nedeniyle ayrı ayrı cezalandırılması gerektiğine, katılan kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmediğine ve diğer temyiz sebeplerine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargıtayın denetim işlevini yerine getirebilmesi için temyiz incelemesine konu hükmün gerekçe bölümünde, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi ve ulaşılan kanaatin, suç oluşturduğu sabit görülen fiilin ve bunun nitelendirmesinin belirtilmesi, delillerle sonuç arasında bağ kurulması ve bu şekilde cezanın şahsileştirilmesi gerekirken, açıklanan ilkelere uyulmadan Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 141 ve 5271 sayılı Kanun'un 230. maddelerine aykırı şekilde karar verilmesi hukuka kesin aykırılık hâli olarak saptanmıştır.

IV. KARAR