KÜNYE
9. Ceza Dairesi 2021/20692 E., 2025/2179 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 17 Mart 2025
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2017/394 E., 2017/412 K.
- Suçlar
- Çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
- Hükümler
- İstinaf başvurusunun esastan reddi
- Tebliğname görüşü
- Temyiz ret, onama
Karar Metni
433 kelime·2 dk okuma·4 bölüm
Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararlar temyiz edilmekle dosya incelendi.
Müstehcenlik suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının itiraza tabi olup mahalline iade edildiği anlaşıldığından; Bölge Adliye Mahkemesince çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından verilen kararlarla sınırlı yapılmasına karar verilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve müstehcenlik suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Bursa 1. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde suça sürüklenen çocuğun, çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından beraatine, müstehcenlik suçundan ise hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararların istinaf edilmesi üzerine,
Bölge Adliye Mahkemesince çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından verilen hükümler açısından istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine, müstehcenlik suçundan verilen karar açısından ise 5271 sayılı Kanun'un 231/12. maddesi uyarınca itiraz kanun yoluna gönderilmek üzere mahalline iadesine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Özetle, mağdurenin baskı altında olması nedeniyle Mahkemede ifadesini değiştirdiğine, tanık beyanlarına istinaden suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarının sübuta erdiğine, müstehcenlik suçundan suça sürüklenen çocuk hakkında üst hadden ve takdiri indirim uygulanmaksızın hüküm kurulması gerektiğine ilişkindir.
III. GEREKÇE
1. Suç tarihinde on iki-on beş yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun yargılama konusu eylemleri için, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103/1-1. cümlesi ve 109/1, 109/3-f, 109/5. maddeleri uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst hadlerine göre aynı Kanun’un 66/1-d ve 66/2 maddeleri gereği 7 yıl 6 aylık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.
2. 5237 sayılı Kanun’un 67/2-a maddesi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin suça sürüklenen çocuğun kovuşturma evresindeki 16.11.2016 tarihli sorgusu olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 7 yıl 6 aylık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, ancak; bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,
Yargıtay 9. Ceza Dairesi, E. 2021/20692, K. 2025/2179, 17 Mart 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama