Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/20797 K.2021/9523

mahkumiyetlerine

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi.

14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26. maddesiyle 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 2. madde ile hapis cezasından çevrilenler hariç sonuç olarak hükmedilen 3.000 TL'ye kadar (3.000 TL dahil) adli para cezaları kesin nitelikte olup suça sürüklenen çocuk hakkında kasten yaralama suçundan doğrudan verilen 1500 TL para cezasının miktar itibarıyla kesin olmasından dolayı temyizi mümkün bulunmadığından, suça sürüklenen çocuk müdafisinin anılan hükme yönelik temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca Reddiyle incelemenin diğer hükümlerle sınırlı yapılmasına karar verildikten sonra gereği görüşüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Koşulları oluştuğu halde suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK’nın 109/1. maddesi gereğince belirlenen temel cezanın aynı Kanunun 109/3-f maddesi ile artırılmaması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Muhakeme safahatını yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, iddia ve savunma ile tüm delillerin eksiksiz olarak kararda gösterildiği, eleştiri dışında hükmedilen cezaların nevi ve miktarları itibarıyla kanuni sınırlar içinde tayin edildiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk müdafisinin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanık hakkında kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;