Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/20896 K.2025/4168

Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, İzmir 1.Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine dair hükmün istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a ve 303/1-h maddeleri uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İstemi Özetle, mağdurenin iddialarının alınan adli raporla çeliştiğine, ailesinin mağdurenin psikolojik problemleri olduğuna ve yalan konuştuğuna ilişkin ifadelerinin dikkate alınmadığına, ruh sağlığına ilişkin raporlar arasındaki çelişki giderilmeden mahkumiyet hükmü kurulduğuna, Anayasa Mahkemesinin iptal kararına rağmen iptal edilmiş bir hüküm sebebiyle sanığa ceza verilmesinin yasal imkanı olmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiri ile Bölge Adliye Mahkemesi kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

Mağdurenin ifadesinde suça sürüklenen çocuğun parmağını vajinasına ve poposuna soktuğunu ve iç çamaşırında kan gördüğünü beyan etmesine rağmen olaydan üç gün sonra alınan iç beden muayene raporlarında vajinal ve anal yoldan organ sokulduğuna ilişkin bulgulara rastlanmaması ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, suça sürüklenen çocuğun olay günü mağdureye yönelik istismar eylemini organ sokmak suretiyle gerçekleştirdiğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmayıp,

mevcut haliyle eylemin çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu gözetilerek hüküm kurulması gerekirken suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi karşısında söz konusu hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine düzeltilerek esastan reddedilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR