Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/21157 K.2025/165

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Suça sürüklenen çocuk hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Zonguldak 2. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine dair hükmün istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile suça sürüklenen çocuğun, çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Mağdur Vekilinin Temyiz İstemi

Temel cezanın üst sınırdan belirlenmesi ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62. maddesinin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

B. Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İstemi

Koşulları itibarıyla oluşmayan 5237 sayılı Kanun'un 103/4.maddesinin tatbiki suretiyle fazla ceza tayin edildiğine, tanıklar K.D.ile A.H.D'nin tanık olarak ifadelerine başvurulmadığına, kabul anlamına gelmemekle birlikte eylemin sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğuna, hükmün bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Suç tarihinde on iki - on beş yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35 ve anılan Kanunun uygulanmasına dair yönetmeliğin 20/2-3. maddeleri gereğince sosyal inceleme raporu aldırılmasının zorunlu olduğu gözetildiğinde; 11.07.2017 tarihinde KDZ.Ereğli Cumhuriyet Başsavcılığına suça sürüklenen çocuk hakkında sosyal inceleme raporu aldırılması için müzekkere yazılmasına rağmen söz konusu müzekkerenin sonucu beklenmeksizin karar verilmesi suretiyle eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2. Kabule göre; suça sürüklenen çocuğun, cinsel istismar eylemi sırasında altı yaşındaki mağdurun direncini kırmak amacıyla cebir kullandığına yönelik mağdurun iddiası bulunmadığı gibi dosyaya yansıyan bir delil de olmadığı anlaşılmakla, hakkında tayin edilen temel cezanın 5237 sayılı Kanun'un 103/4. maddesi uyarınca artırılması suretiyle fazla ceza tayini, hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle katılan mağdur vekili ile suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,