Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/21440 K.2023/8259

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükmün karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanıklar hakkında Ümraniye Cumhuriyet Başsavcılığının 30.09.2010 tarihli ve 2010/23424 soruşturma numaralı iddianamesi ile sanıklar hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 227 nci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen fuhuş suçundan kamu davası açılmıştır.

2. Ümraniye 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.12.2010 tarihli ve 2010/1437 Esas, 2010/2124 Karar sayılı kararı ile sanıkların fuhuş suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 227 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. Ümraniye 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.12.2010 tarihli ve 2010/1437 Esas, 2010/2124 Karar sayılı kararının sanıklar müdafileri tarafından temyizi üzerine kapatılan Yargıtay 14. Ceza Dairesinin 17.04.2014 tarihli ve 2012/7665 Esas, 2014/5269 Karar sayılı kararı ile özetle; dava dışı ...'in işlediği iddia edilen eylemin 5237 sayılı Kanun'un 37 nci maddesi kapsamında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu oluşturduğu gözetilerek,

sanıklar hakkında aynı Kanun'un 44 üncü maddesinde düzenlenen fikri içtima hükmü uyarınca bu suçların en ağırı olan çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden ve bu kapsamda 2010/1437 Esas sayılı dosyada devam eden soruşturmaya ilişkin dosyanın celbiyle tetkik edilmesinin ardından varılacak sonuç çerçevesinde sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiğinden bahisle bozma kararı verilmiştir.

4. İstanbul Anadolu 10. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.06.2016 tarihli ve 2015/272 Esas, 2016/348 Karar sayılı kararı ile sanıkların 5237 sayılı Kanun'un 37 nci maddesi delaletiyle 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, ancak sanıklar hakkında fuhuş suçundan verilen önceki mahkumiyet kararına karşı aleyhe temyiz olmadığından ve verilen cezalar kazanılmış hak teşkil ettiğinden sanıkların netice olarak 3 yıl 4 ay hapis cezası ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

5. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 16.04.2021 tarihli ve 18-2016/344425 sayılı, sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünde onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... Müdafiinin Temyiz İsteği

Katılan mağdure ile ... isimli şahsın cinsel ilişki yaşadıklarına ve bu ilişkiye sanığın kendi evinde aracılık ettiğine dair delil bulunmaması, katılan mağdure ve sanık ...’ın beyanlarının çelişkili olması nedeniyle kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

B. Sanık ... Müdafiinin Temyiz İsteği

Sebep bildirmeksizin kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık ...'ın olay tarihlerinde on üç yaşında olan katılan mağdureyi para karşılığı fuhuş yaptıran sanık ... ile tanıştırdığı, olay günü sanık ...'ın katılan mağdureyi sanık ...'nın evine getirdiği, hakkında dosya tefrik edilen ... isimli şahsın eve geldiği, katılan mağdurenin istemediği halde ... ile vajinal yoldan cinsel ilişkiye girdiği iddiasıyla sanıkların fuhuş suçundan cezalandırılmaları için kamu davası açıldığı,

sanıkların atılı suçlamayı reddettikleri, dosyası tefrik edilen ... isimli şahısın kaybolmasıyla ilgili yapılan soruşturmada katılan mağdurenin cinsel ilişki hususundaki beyanları ve yaşının küçük olması nedeniyle intikalin gerçekleştiği, mahkemece yapılan yargılama neticesinde sanıklardan ...'nın suç tarihi itibarı ile on üç yaşında olan katılan mağdureyi para karşılığında ... isimli şahısla cinsel ilişkiye girmeye zorladığı, bu şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediği,

sanıklardan ...'ın eyleminin ise, atılı suça yardım etme niteliğinde bulunduğu sabit kabul edilerek 5237 sayılı Kanun'un 37 nci maddesi delaletiyle yukarıda bahsi geçtiği üzere cezalandırılmalarına karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Katılan mağdurenin beyanları, savunma, tanık ifadesi ve Mahkemenin gerekçesine göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

1. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazları reddedilmiştir. Ancak; Sanık hakkında kurulan hükme ilişkin gerekçenin kabul bölümünde katılan mağdureye yönelik eyleminin atılı çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçuna yardım etme niteliğinde olduğu kabul edilmesine rağmen hüküm fıkrasında 5237 sayılı Kanun'un 37 nci maddesi delaletiyle mahkumiyet hükmü kurularak gerekçe ve hüküm fıkrasında çelişkiye yol açılması hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Bozma sebebine göre Tebliğnamede onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle, İstanbul Anadolu 10. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.06.2016 tarihli ve 2015/272 Esas, 2016/348 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,