Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/21481 K.2025/3657

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı ve cinsel taciz suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Bursa 5. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı ve cinsel taciz suçlarından mahkumiyetine dair hükümlerin istinaf edilmesi üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanığın sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı ve cinsel taciz suçlarından mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Özetle, atılı suçun işlenmediğine, somut delil bulunmadığına, usul ve kanuna aykırı kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Sanık Hakkında Cinsel Taciz Suçundan Verilen Karar Yönünden

5271 sayılı Kanun’un 286/2-b maddesinde yer verilen “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı nazara alındığında hükmün temyizinin mümkün olmadığı anlaşılmıştır.

B. Sanık Hakkında Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Verilen Karar Yönünden

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Bölge Adliye Mahkemesinin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Katılan mağdurenin kovuşturma aşamasında sanığın kendisine sarılmaya kalktığını, sarılmaktan kastın elini omzuna atmak istemesi olduğunu, ancak arkadaşlarının yanına gitmesi nedeniyle elini omzuna koyamadığını ve bir kez yanağından öptüğünü beyan etmesi ile tüm dosya kapsamı dikkate alındığında sanığın, katılan mağdureyi cinsel duyguları tatmini amacıyla bir kez öpmesi şeklinde gerçekleştirdiği eylemi nedeniyle, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 103/1-2 cümlesi uyarınca cezalandırılması gerekirken, aynı Kanun'un 43. maddesinin uygulanması suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

A. Sanık Hakkında Cinsel Taciz Suçundan Verilen Karar Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık Hakkında Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Verilen Karar Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,