Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/22018 K.2022/12374

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınıp yapılan incelemede dosya tetkik edildi.

Mahkemece sanık ... hakkında tehdit, sanık ... hakkında tehdit ve cinsel taciz suçlarından dolayı 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/5. maddesi gereğince verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararların aynı Kanunun 231/12. maddesi uyarınca itirazı kabil olup, temyiz yeteneğinin bulunmadığı ve katılan mağdure vekilinin söz konusu kararlara yönelik temyiz isteminin aynı Kanunun 264. maddesine göre itiraz kabul edilip, bu hususta gerekli kararın mahallinde merciince verilmesi gerektiği anlaşıldığından, sanık ... hakkında cinsel taciz suçundan kurulan hükümle sınırlı yapılan incelemede gereği görüşüldü:

Sanığa isnat edilen cinsel taciz suçunun 5237 sayılı TCK'nın 105/1. maddesinde düzenlenip, öngörülen cezanın üst sınırı itibarıyla aynı Kanunun 66/1-e. maddesinde belirtilen sekiz yıllık olağan dava zamanaşımına tabi bulunduğu ve beraat eden sanığın mahkeme sorgusunun yapıldığı 11.12.2013 ile inceleme günü arasında bu sürenin geçtiği anlaşıldığından, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, sanık hakkında atılı suçtan görülen kamu davasının aynı Kanunun 322 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı sebebiyle DÜŞMESİNE, 29.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.