Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/22453 K.2022/3169

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınıp, kovuşturma evresinde ifadelerinin alındığı 03.12.2012 tarihli duruşmada on beş yaşından küçük mağdurelerin kanuni temsilcileri olan anneleri Şehri ile Mediha’nın şikayetçi olarak davaya katılmaları nedeniyle yaşı küçük mağdurelere tayin edilen vekilin hükümleri temyize hakkı olduğu gözetilerek dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanıklar ... ile ... haklarında katılan mağdure ...’e yönelik çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre mahkemece kabul ve takdir kılınmış beraat hükümleri usul ve kanuna uygun bulunduğundan, katılan mağdure ... vekilinin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanıklar ..., ... ile ... haklarında mağdureler ... ile ...'e yönelik zincirleme şekilde kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken söz konusu maddenin 1. fıkrasında yedi bent halinde sayılan hususlarla aynı Kanunun 3/1. maddesindeki "Suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur." şeklindeki kanuni düzenlemeler ve dosyaya yansıyan bilgi ile kanıtlar birlikte değerlendirilip, denetime olanak verecek şekilde somut gerekçeler de gösterilmek suretiyle ilgili kanun maddesindeki cezanın alt ve üst sınırları arasında takdir hakkının kullanılması suretiyle temel cezaların hak ve nesafete uygun şekilde tayini ve bu kapsamda TCK’nın 51 ile 5271 sayılı CMK’nın 231/5 ve devamı maddelerinin tatbiki hususundaki değerlendirmenin de gerekçeli olarak açıklanması gerekirken gerekçesiz şekilde uygulama yapılması,

Sanıklardan ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 109/1, 109/3-f, 43/1. maddeleri gereğince hükmedilen 3 yıl 18 ay hapis cezası üzerinden aynı Kanunun 62. maddesi ile 1/6 oranında indirim yapıldığında 3 yıl 9 ay yerine 2 yıl 21 ay ve ... hakkında aynı maddelere göre belirlenen 2 yıl 21 ay hapis cezası üzerinden 62. madde ile yapılan indirimle 2 yıl 13 ay 15 gün yerine 1 yıl 25 ay 15 gün hapis cezalarına hükmedilmesi suretiyle sonuç cezaların eksik tayini,

Hükümlerden sonra 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan husus nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,