Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/22567 K.2023/2536

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiin duruşmalı inceleme talebinin, hükmedilen ceza miktarlarına göre 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 318 inci maddesi uyarınca reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kırıkkale Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.10.2012 tarihli ve 2010/78 Esas, 2012/203 Karar sayılı kararı ile sanığın nitelikli cinsel saldırı ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından 5271 sayılı Kanun’un 223'üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2. Kırıkkale Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.10.2012 tarihli ve 2010/78 Esas, 2012/203 Karar sayılı kararının o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin 22.12.2016 tarihli ve 2016/10361 Esas, 2016/8669 Karar sayılı kararı ile soruşturmanın başlangıcına esas tape kayıtları ile dinlemeye dayanak olan mahkeme kararlarının getirtilip dosya kapsamındaki diğer kanıtlarla birlikte değerlendirilerek hüküm kurulması gerektiği halde söz konusu evrak dosya içine alınmadan eksik araştırma ile yazılı şekilde hükümler kurulması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Kırıkkale 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.02.2021 tarihli ve 2017/54 Esas, 2021/24 Karar sayılı kararı ile sanığın nitelikli cinsel saldırı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin ikinci ve 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca her iki şikayetçi yönünden ayrı ayrı 5 yıl 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, aynı sayılı kanunun 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) ve (b) bentleri ve beşinci fıkrası ile 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca her iki şikayetçi yönünden ayrı ayrı 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi

Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 6545 sayılı Kanunla değişiklik öncesi 102 nci maddesinin beşinci fıkrasının da uygulanması gerektiğine, yönelik olduğu görülmüştür.

B. Sanık Müdafilerinin Temyiz İstemi

Şikayetçilerin aşamalardaki beyanlarının tutarsız, çelişkili ve gerçek dışı olduğuna, tape kayıtlarında sanığın konuşmalarına rastlanmadığına, mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, iddia edilen olay tarihinden dört ay sonra ve şikayetçilerin hür iradeleriyle değil emniyetin talebiyle ifade verdiklerine, şikayetçilere yönelik cinsel istismar ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarına yönelik dinleme kararı bulunmadığına, şikayetçilerin tecavüze uğradığına dair tek bir delil, rapor ile darp ve cebir izi olmadığına, dökümü yapılan tape kayıtlarında müvekkilinin şikayetçilere yönelik tek bir ses kaydının yer almadığına yönelik olduğu görülmüştür.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay tarihinde şikayetçiler ... ve ...'nın, ... ve ... ile birlikte Ankara ilinden Kırıkkale iline getirildiği, sonrasında daha önceden sanık ...’un ayarlamış olduğu şekilde dubleks eve götürdükleri, burada ... ve sanık ...'ın şikayetçiler ... ve ...'yı araçtan zorla indirdikleri ve dövdükleri sonrasında mandıra olarak tabir edilen eve sokarak üst kata götürdükleri burada şikayetçileri dövmeye devam ettikleri sonrasında sanık ...'ın şikayetçi ...'yi alarak bir odaya götürdüğü ve burada şikayetçi ...'ye tecavüz ettiği bu esnada ...'un da şikayetçi ...'ya tecavüz ettiği sonrasında ...'un,

sanık ...'ı yanına çağırdığı ve bundan sonra da sanık ...'ın şikayetçi ...'ya tecavüz ettiği sonrasında bir müddet daha şikayetçileri burada zorla tuttukları, şikayetçilerin bu olanları kimseye anlatmamaları konusunda tehdit ettikleri ve sonrasında da şikayetçileri Ankara iline geri gönderdikleri şeklinde olayın gerçekleştiği kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

Muhakeme safahatını yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, iddia ve savunma ile tüm delillerin eksiksiz olarak kararda gösterildiği, hükmedilen cezanın nevi ve miktarı itibarıyla kanuni sınırlar içinde tayin edildiği anlaşıldığından o yer Cumhuriyet savcısı ile sanık müdafilerinin temyiz istemleri yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kırıkkale 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.02.2021 tarihli ve 2017/54 Esas, 2021/24 Karar sayılı kararında o yer Cumhuriyet savcısı ile sanık müdafileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden o yer Cumhuriyet savcısı ile sanık müdafilerinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,