Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/22652 K.2025/5164

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Çorum 1. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın atılı suçtan mahkumiyetine dair hükmün istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanığın sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

II-TEMYİZ NEDENLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Aileler arasında husumet olması dolayısıyla mağdurenin sanığı şikayet ettiğine, tüm dosya kapsamına göre sanığın atılı suçu işlediğine dair mağdurenin soyut beyanları dışında delil bulunmadığına ilişkindir.

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Sanık hakkında üst sınırdan ceza verilmesi, takdiri indirim maddesinin uygulanmaması ve kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

C. Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi

Tüm dosya kapsamı birlikte incelendiğinde sanığın eylemlerinin sarkıntılık safhasını aştığı ve çocuğun cinsel istismarı suçundan cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanık ... katılan mağdurenin aşamalarda suça konu öpüşme eyleminin gerçekleştiği gün katılan mağdurenin yeğeni olan ..........'in de yanlarında olduğu yönünde anlatımları ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında maddi hakikatin ortaya çıkarılması için adı geçen tanığın teminiyle Mahkemece bu hususta bilgi ve görgü sahibi olup olmadığına dair beyanı alındıktan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Sanığın kovuşturma evresinde mağdurenin kendisine on beş yaşından büyük olduğunu söylediğine dair savunması ile tüm dosya kapsamı nazara alındığında, olayda 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 30. maddesinde düzenlenen hata hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığı tartışıldıktan sonra hükme varılması gerekirken bu konuda herhangi bir değerlendirme yapılmaksızın eksik gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 230. maddesine muhalefet edilmesi,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR