KÜNYE
9. Ceza Dairesi 2021/22695 E., 2025/3957 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 12 Mayıs 2025
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2017/1227 E., 2017/1702 K.
- Katılan mağdure
- ...
- Suç
- Cinsel Taciz
- Hüküm
- Mahkumiyet
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Metni
321 kelime·2 dk okuma·4 bölüm
Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında cinsel taciz suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Yahyalı Asliye Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın beraatine dair hükmün istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanığın atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi
Özetle, katılan mağdure vekilinin istinaf başvurusunun süresinde olmadığına, sanığın mesajlaşmalarında cinsel içerik olmadığı gibi cinsel amacının da bulunmadığına, taraflar arasında karşılıklı mesajlaşmalar olduğuna, atılı suçun unsurlarının oluşmadığına, soyut gerekçelerle alt hadden uzaklaşılmasının hatalı olduğuna, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 43. maddesinin yasal koşullarının oluşmadığına, sanık hakkında aynı Kanun’un 62. maddesinin uygulanmamasının ve 5271 sayılı Kanun’un 231. maddesinin kanuni şartları oluşmasına rağmen soyut gerekçeler ile uygulanmamasının, 5237 sayılı Kanun’un 51. maddesinin ve lehe kanun hükümlerinin uygulanmamasının hatalı olduğuna, ilişkindir.
III. GEREKÇE
Katılan mağdurenin aşamalardaki anlatımları, sanık savunması, sanık ile katılan arasındaki mesajlaşma içerikleri ve tüm dosya içeriğine göre; sanığın mesajları mağdureyi rahatsız etmek kastıyla gönderdiğinin mesaj içeriklerinden anlaşılması karşısında eylemin mevcut haliyle basit yargılama usulüne tabi 5237 sayılı Kanun'un 123. maddesinde düzenlenen kişilerin huzur ve sükununu bozma suçunu oluşturduğu gözetilerek hüküm kurulması yerine suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek cinsel taciz suçundan mahkumiyet kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2. maddesi uyarınca Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
Yargıtay 9. Ceza Dairesi, E. 2021/22695, K. 2025/3957, 12 Mayıs 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama